เล่มที่ 71
ส่วนที่ 667
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 667 อ้างอิง: Book 71, Section 667 ประเภท: section
เนื้อหา
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอชิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการ ฉะนี้แล. อปทานที่ ๘, ๙, ๑๐ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล. ๑. ปิลินทวัจฉถราปทาน ๒. เสลเถราปทาน ๓. สัพพกิตติก- เถราปทาน ๔. มธุทายกเถราปทาน ๕. ปทุมกูฏาคาริกเถราปทาน ๖. พักกุลเถราปทาน ๗. คิริมานันทเถราปทาน ๘. สลฬมัณฑปิย- เถราปทาน ๙. สัพพทายกเถราปทาน ๑๐. อชิตเถราปทาน. ๑. ปทุมเกสริยวรรค ๒. อารักขทายกวรรค ๓. อุมมาปุปผิยวรรค ๔. คันโธทกวรรค ๕. เอกปทุมวรรค ๖. สัททสัญญิกวรรค ๗. มันทารวปุปผิยวรรค ๘. โพธิวันทนวรรค ๙. อัมพฏผลวรรค ๑๐. ปิสินทวรรค และคำนวณคาถาได้ ๑,๑๗๔ คาถา จบหมวด ๑๐ แห่งปทุมวรรค จบหมวด ๑๐๐ ที่ ๔ (๔๐๐ อปทาน) ว่าด้วยผลแห่งการถวายประทีปและผลมะพลับ ดาบสชื่อว่า โสภิตะ บริโภคแต่ผลไม้ที่หล่นเอง อาศัย ยอดเงื้อมเขา ประทับอยู่ในระหว่างแห่งภูเขา. ในกาลนั้น เราแสวงหาประโยชน์อันสูงสุด เพื่อเข้าถึง พรหมโลก จึงนำเอาฟืนสำหรับติดไฟมาสุมไฟให้ลุกโพลง. พระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้ สมควรรับเครื่องบูชา พระองค์ทรงประสงค์จะช่วยเหลือเรา จึงเสด็จมาในสำนักเรา ตรัสถามว่า ทำอะไรหรือท่านผู้มีบุญหนัก ขอจงให้ฟืนสำหรับติดไฟ แก่เรา เราจะบำเรอไฟ เพราะการบำเรอไฟนั้น ความบริสุทธิ์ จักมีแก่เรา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ