เล่มที่ 71
ส่วนที่ 646
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 646 อ้างอิง: Book 71, Section 646 ประเภท: section
เนื้อหา
พระผู้มี พระภาคเจ้าพระนามว่า ปิยทัสสี ผู้สยัมภูเป็น นายกของโลก ตรัสรู้แล้วเอง ทรงใคร่ในวิเวก ฉลาดใน สมาธิ เป็นมุนี. พระมหามุนีพระนามว่า ปิยทัสสี ผู้อุดมบุรุษ เสด็จไปสู่ ไพรสณฑ์ ทรงลาดผ้าบังสุกุลแล้วประทับนั่งอยู่. ในกาลก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าใหญ่ ในกาลนั้น เราเที่ยวแสวงหาเนื้อฟานอยู่ในป่านั้น. เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้ข้ามโอฆะแล้ว ไม่มีอาสวะ เปรียบเหมือนพญารังมีดอกบาน เหมือนดวงอาทิตย์อุทัย. ครั้นเห็นพระพุทธเจ้า พระนามว่า ปิยทัสสี ผู้มียศมากแล้ว เราจึงลงไปสู่สระบัว นำดอกปทุมมาในขณะนั้น. ครั้นนำเอาดอกปทุมอันเป็นที่รื่นรมย์ใจมาแล้ว จึงสร้าง เรือนมียอด (ปราสาท) แล้ว มุงบังด้วยดอกปทุม. พระพุทธชินเจ้าพระนามว่า ปิยทัสสี เป็นมหามุนี ทรง อนุเคราะห์ประกอบด้วยพระกรุณา ประทับอยู่ในกูฏาคาร ๗ คืน ๗ วัน. เราเก็บดอกปทุมที่เก่า ๆ ทิ้งเสียแล้ว มุงบังด้วยดอกปทุม ใหม่ ขณะนั้น เราได้ยืนประนมกรอัญชลีอยู่. พระมหามุนีพระนามว่า ปิยทัสสี ผู้เป็นนายกของโลก เสด็จออกจากสมาธิแล้วประทับนั่งเหลียวแลดูทิศอยู่. ในกาลนั้น พระเถระผู้อุปัฏฐากนามว่า สุทัสสนะ มีฤทธิ์ มาก รู้พระดำริของพระพุทธเจ้าพระนามว่า ปิยทัสสี ผู้ศาสดา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ