เล่มที่ 71
ส่วนที่ 567
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 567 อ้างอิง: Book 71, Section 567 ประเภท: section
เนื้อหา
เราได้ทำเรือนไม้อ้อ (ไม้รวก) มุงบังด้วยหญ้า แผ้วถาง ที่จงกรมแล้ว ได้ถวายแด่พระสยัมภู. ในกัปที่ ๑๔ เรารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ได้เสวยรัชสมบัติ ในเทวโลก ๗๔ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๗ ครั้ง และ ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับมิได้. ภพของเราสูงเยี่ยม เหมือนไม้เท้าพระอินทร์ วิมานของ เรามีเสาพันต้น ไม่มีวิมานอื่นเปรียบได้ มีสีเลื่อมประภัสสร. เราเสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จึงออก บวชในศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โคดม. เราเป็นผู้ทำความเพียร มีตนส่งไปแล้ว สงบระงับ ไม่มี อุปธิ ตัดกิเลสเครื่องผูกเหมือนช้างตัดเชือกแล้วฉะนั้น ไม่มี อาสวะอยู่. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระนฬาคาริกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๖ (๓๔๖) มีภูเขาชื่อว่าฉาปละ อยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ พระพุทธเจ้าพระนามว่า สุทัสสนะ ประทับอยู่ในระหว่างภูเขา. เราถือดอกจำปาเหาะไปทางอากาศ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลส ธุลี ผู้ข้ามพ้นโอฆะ ไม่มีอาสวะ. ขณะนั้นเราวางดอกจำปา ๗ ดอกไม้บนศีรษะ บูชาแด่ พระพุทธเจ้าผู้สยัมภู ผู้ทรงแสวงหาคุณอันใหญ่หลวง.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ