เล่มที่ 70
ส่วนที่ 391
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 391 อ้างอิง: Book 70, Section 391 ประเภท: section
เนื้อหา
ไม้เจตพังคี ไม้กรรณิการ์ ไม้ประดู่ และไม้อัญชันเป็น อันมาก ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ทำให้อาศรมของเรางาม. เชื่อมความว่า ไม้ทั้งหลายมีเจตพังคีเป็นต้นเหล่านี้ ทำอาศรมของ เราให้งามไปทั่ว ส่งกลิ่นหอมอบอวลอยู่. บุนนาค บุนนาคเขา และต้นโกวิฬาร์ (ไม้สวรรค์) ดอก บานสะพรั่ง หอมตลบอบอวล ทำอาศรมของเราให้งาม. อธิบายว่า ต้นไม้ทั้งหลายมีบุนนาคเป็นต้น ส่งกลิ่นหอมตลบ ทำ ให้อาศรมของเรางาม. ไม้ราชพฤกษ์ อัญชันเขียว ไม้กระทุ่ม และพิกุล มีมาก ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ทำอาศรมของเราให้งาม. เชื่อมความว่า ต้นไม้ทั้งหลายมีต้นราชพฤกษ์เป็นต้น ส่งกลิ่นหอม ตลบ ทำให้อาศรมของเรางาม. ถั่วดำ ถั่วเหลือง กล้วย และมะกรูด เจริญเติบโตด้วย น้ำหอม ออกผลสะพรั่ง. ในคาถานั้น มีใจความว่า พุ่มถั่วดำเป็นต้นเหล่านี้ เจริญเติบโต ด้วยน้ำหอมแห่งเครื่องหอมมีจันทน์เป็นต้น ทรงผลดุจทอง ทำให้อาศรม ของเรางดงาม. ปทุมอย่างหนึ่งบาน ปทุมอย่างหนึ่งกำลังเกิด ปทุมอย่าง หนึ่งดอกร่วง บานอยู่ในบึงในกาลนั้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อญฺเ ปุปฺผนฺติ ปทุมา ความว่า ใน บึง ในที่ไม่ไกลอาศรมของเรา ปทุมอย่างหนึ่ง คือบางพวกบาน ปทุม บางพวกเกิดอยู่ คือบังเกิดอยู่ ปทุมบางพวกมีดอกร่วง คือมีเกสรใน กลีบโรยไป.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ