เล่มที่ 70
ส่วนที่ 90
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 90 อ้างอิง: Book 70, Section 90 ประเภท: section
เนื้อหา
ใน ขันติวาทีชาดก ความเป็น ขันติบารมี ของพระโพธิสัตว์ผู้อดกลั้น มหันตทุกข์ได้ เหมือนไม่มีจิตใจอย่างนี้ว่า เมื่อพระเจ้ากาสีฟาดฟันเราผู้เหมือนไม่มีจิตรใจ ด้วยขวาน อันคมกริบ เราไม่โกรธเลย นี้เป็นขันติบารมีของเรา ดังนี้ . จัดเป็น ปรมัตถบารมี. ใน มหาสุตโสมชาดก ความเป็น สัจบารมี ของพระโพธิสัตว์ผู้สละ ชีวิตตามรักษาสัจจะอยู่อย่างนี้ว่า เราเมื่อจะตามรักษาสัจวาจา ได้สละชีวิตของเราปลด- เปลื้องกษัตริย์ ๑๐๑ พระองค์ได้แล้ว นี้เป็นสัจบารมีของเรา ดังนี้. จัดเป็น ปรมัตถบารมี. ใน มูคปักขชาดก ความเป็น อธิษฐานบารมี ของพระโพธิสัตว์ ผู้ สละแม้ชีวิตอธิษฐานวัตรอยู่อย่างนี้ว่า มารดาบิดาได้เป็นที่เกลียดชังของเรา ทั้งยศใหญ่ก็มิได้ เป็นที่เกลียดชัง แต่พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา เพราะฉะนั้น เราจึงอธิษฐานวัตร ดังนี้. จัดเป็น ปรมัตถบารมี. ใน สุวรรณสามชาดก ความเป็น เมตตาบารมี ของพระโพธิสัตว์ ผู้ไม่เหลียวแลแม้แต่ชีวิต มีความเมตตาอยู่อย่างนี้ว่า ใคร ๆ ก็ทำให้เราสะดุ้งไม่ได้ ทั้งเราก็มิได้หวาดกลัวต่อ ใคร ๆ เราอันกำลังเมตตาค้ำชู จึงยินดีอยู่ในป่าได้ทุกเมื่อ ดังนี้. จัดเป็นปรมัตถบารมี. ในโลมหังสชาดก ความเป็น อุเบกขาบารมี ของพระโพธิสัตว์ผู้เมื่อ พวกเด็กชาวบ้านยังความสุขและความทุกข์ให้เกิดขึ้น ด้วยการถ่มน้ำลายใส่ เป็นต้น และด้วยการนำดอกไม้และของหอมเข้ามาบูชาเป็นต้น ก็ไม่ ประพฤติล่วงเลยอุเบกขาอย่างนี้ว่า เราหนุนซากศพเหลือแต่กระดูก สำเร็จการนอนในป่าช้า พวกเด็กชาวบ้านพากันเข้ามาแสดงรูป (อาการ) นานัปการ ดังนี้. จัดเป็น ปรมัตถบารมี.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ