เล่มที่ 69
ส่วนที่ 771
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 771 อ้างอิง: Book 69, Section 771 ประเภท: section
เนื้อหา
กถาเหล่านั้นมี ๑๐ คือ ญาณกถา ๑ ทิฏฐิกถา ๑ อานาปานกถา ๑ อินทริยกถา ๑ วิโมกขกถาเป็นที่ ๕ คติกถา ๑ กรรมกถา ๑ วิปัลลาสกถา ๑ มรรคกถา ๑ มัณฑกถา ๑ รวมเป็น ๑๐ กถา. กถาต่อไปคือ ยุคนันธกถา ๑ สัจจกถา ๑ โพช- ฌังคกถา ๑ เมตตากถา ๑ วิราคกถาเป็นที่ ๕ ปฏิสัม- ภิทากถา ๑ ธรรมจักกกถา ๑ โลกุตตรกถา ๑ พลกถา ๑ สุญญตากถา ๑ ปัญญากถา ๑ อิทธิกถา ๑ อภิสมยกถา ๑ วิเวก- กถา ๑ จริยากถาเป็นที่ ๕ ปาฏิหาริยกถา ๑ สมสีส- กถา ๑ สติปัฏฐานกถา ๑ วิปัสสนากถา ๑ มาติกากถา ๑. พระเถระผู้เป็นใหญ่กว่าพระสาวกผู้สดับมาจาก พระสุคต ผู้ยินดีในการทำประโยชน์แก่สัตว์ อรรถกถา อันมั่นคง กล่าวปฏิสัมภิทามรรคใดไว้แล้ว อรรถกถา ปฏิสัมภิทามรรคนั้น ข้าพเจ้าเริ่มรจนาเพราะอาศัยนัย ของอรรถกถาก่อน ๆ เป็นข้อยุติอย่างนั้น อรรถกถา นั้นจึงถึงความสำเร็จลงได้ด้วยประการฉะนี้. ท่านผู้มีปัญญายิ่ง เป็นผู้ประกอบด้วยคุณคือ ปัญญาประกอบด้วยศรัทธาได้กระทำคุณงามความดีไว้ ไม่น้อย ณ บริเวณมหาวิหาร พระเถระผู้อาศัยอยู่ใน วิหารนี้ มีชื่อปรากฏแล้วว่า โมคคัลลานะ ในพรรษา ที่ ๓ ได้เคลื่อนไปแล้ว อรรถกถาอนุโลมตามสมัย ยัง ประโยชน์ให้เกิดแก่โลก ได้สำเร็จลงเพราะอาศัยพระ- เถระผู้แสดงเถรวาท ขออรรถกถาอนุโลมตามธรรม อันให้สำเร็จประโยชน์ตน และประโยชน์ผู้อื่น เป็นที่ ชื่นชมของสรรพสัตว์ จงถึงความสำเร็จเหมือนอย่าง นั้นเถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ