เล่มที่ 69

ส่วนที่ 64

หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 64 อ้างอิง: Book 69, Section 64 ประเภท: section


เนื้อหา

แต่ในบาลีนี้ บทว่า นตฺถิ ทินฺนํ ได้แก่ วัตถุ คือ ทานที่ท่าน กล่าวว่า ทานที่ให้แล้วไม่มีผล. อธิบายว่า วัตถุแห่งทิฏฐินั้น. บทว่า เอวํวาโท มิจฺฉา วาทะอย่างนี้ผิด คือ วาทะคำพูดว่าทาน ที่ให้แล้วไม่มีผลอย่างนี้ผิด คือ วิปริต. บทว่า สกฺกายทิฏฺ€ิ คืออัตตานุทิฏฐินั่นเอง พึงทราบว่า ท่าน กล่าวไว้เพื่อแสดงคำโดยปริยายอันมาแล้วในที่อื่น. บทว่า สกฺกายวตฺถุกาย สสฺสตทิฏฺ€ิยา สัสสตทิฏฐิมีสักกายะเป็น วัตถุ เป็นกัมมธารยสมาส. พึงเชื่อมบทว่า สมนุปสฺสติ ย่อมเห็นไว้ในท้ายคำ ๑๕ คำ มีอาทิว่า รูปวนฺตํ วา อตฺตานํ . เพราะจะได้ไม่ลืมตัวด้วยอย่างอื่น ทิฏฐิ ที่เหลือ ๑๔ อย่าง แสดงย่อไว้เป็นอย่างเดียวกันว่า รูปวนฺตํ วา อตฺตานํ สมนุปสฺสติ เห็นตนว่ามีรูปด้วยประการฉะนี้. บทว่า สกฺกายวตฺถุกาย อุจเฉททิฏฺ€ิยา อุจเฉททิฏฐิมิสักกายะ เป็นวัตถุ คือทิฏฐิที่เหลือ ๔ อย่าง แสดงย่อไว้เป็นอย่างเดียวกันว่า เห็นรูป โดยความเป็นตน ด้วยประการฉะนี้. บทว่า อนฺตคาหิกาย ทิฏฺ€ิยา ทิฏฐิอันถือเอาที่สุด เป็นการถาม ตามอาการในวาระที่หนึ่ง ถือเอาตามอาการในวาระที่สอง กล่าวแก้อาการ ในวาระที่สาม. ในบทเหล่านั้น บทว่า โลโก คือ ตัวตน. บทว่า โส อนฺโต โลกนั้น มีที่สุด คือ ในที่สุดของความเที่ยงและความสูญอันเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน ที่สุดของความเที่ยง ในการถือว่าเที่ยงที่สุดของความสูญในการถือว่าไม่เที่ยง. บทว่า ปริตฺตํ โอกาสํ สู่โอกาสนิดหน่อย คือ สู่ที่เล็กน้อยเพียงกระด้งหรือ ชาม. บทว่า นีลกโต ผรติ ทำสีเขียวแผ่ไป คือ เป็นอารมณ์ว่า สีเขียว. บทว่า อยํ โลโก โลกนี้ ท่านกล่าวหมายถึงตน. บทว่า ปริวฏุโม โลกกลม คือ มีกำหนดไว้โดยรอบ. บทว่า อนฺตสญฺี คือ มีความสำคัญ ว่ามีที่สุด.


หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ