เล่มที่ 68
ส่วนที่ 797
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 797 อ้างอิง: Book 68, Section 797 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า สหชาตา คือ เกิดพร้อมกันกับอนัญญาตัญญัสสามี- ตินทรีย์นั้น. บทว่า สํสฏฺา คือ เกี่ยวข้องกันกับอนัญญาตัญญัสสามีติน- ทรีย์นั้น. บทว่า สมฺปยุตฺตา คือ ประกอบด้วยประการมีเกิดร่วมกัน เสมอกับด้วยอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์นั้น. บทว่า เตว ได้แก่ ธรรม คือ อินทรีย์ ๘ เหล่านั้นนั่นเอง. บทว่า ตสฺส ได้แก่ อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์. บทว่า อาการา คือ ส่วนที่เป็นบริวาร. บทว่า ผลกฺขเณ ชาตา ธมฺมา สพฺเพว อพฺยากตา โหนฺติ- ธรรมทั้งหลายที่เกิดในขณะผล ทั้งหมดเป็นอัพยากฤต คือ ท่านกล่าว พร้อมกับรูปที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน เพราะแม้รูปก็เป็นอัพยากฤต. ท่าน ไม่กล่าวว่า เป็นกุศล เป็นนิยยานิกะ และเป็นอปจยคามี ในขณะ ผล เพราะมรรคเป็นกุศล เป็นนิยยานิกะ และเป็นอปจยคามี. บท มีอาทิว่า อิติ เป็นบทสรูป มีประการดังกล่าวแล้ว. ในบทเหล่านั้น บทว่า อฏฺฏฺกานิ - อินทรีย์ ๘ หมวด คือ หมวด ๘ แห่งอินทรีย์ อย่างละ ๘ ด้วยสามารถหมวด ๘ หมวด หนึ่ง ๆ ในมรรคและผล ๘. บทว่า จตุสฏฺี โหนฺติ คือ รวมเป็นอาการ ๖๔. บทมีอาทิว่า อาสวา มีความดังกล่าวแล้วในหนหลังนั่นแหละ. ในที่นี้ พึงทราบว่า ท่านมิได้กล่าวถึงอาสวะอันทำลายด้วย อรหัตมรรคเท่านั้น กล่าวถึงการทำลายด้วยมรรค ๓ หมวดที่เหลือ โดย เพียงเป็นคำกล่าวธรรมดาถึงความสิ้นอาสวะ. เพราะท่านกล่าวถึงอรหัต- มรรคญาณว่า ขเย าณํ - ญาณในความสิ้นไป เพราะสิ้นอาสวะไม่ มีอาสวะไร ๆ เหลือเลย. ฉะนั้น ท่านจึงกล่าวว่า พระอรหันต์ขีณาสพ ด้วยประการฉะนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ