เล่มที่ 68
ส่วนที่ 537
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 537 อ้างอิง: Book 68, Section 537 ประเภท: section
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสหมายถึงพระโยคาวจรเห็นปานนั้นว่า ยถา ปุพฺพุฬกํ ปสฺเส ยถา ปสฺเส มรีจิกํ เอวํ โลกํ อเวกฺขนฺตํ มจฺจุราชา น ปสฺสติ. ๑ มัจจุราช ย่อมไม่เห็นผู้พิจารณาเห็นโลกอยู่ เหมือนพระโยคาวจรเห็นฟองน้ำ หรือพยับแดด ฉะนั้น. เมื่อพระโยคาวจรนั้นเห็นบ่อย ๆ อย่างนี้ว่า สังขารทั้งหลาย ทั้งปวง ย่อมแตกไป ๆ ดังนี้ ภังคานุปัสนาญาณมีอานิสงส์ ๘ เป็น บริวารย่อมมีกำลัง. อานิสงส์ ๘ เหล่านี้ คือ การละภวทิฏฐิ ๑ การสละความใคร่ในชีวิต ๑ การประกอบความขวนขวายในการบุญทุกเมื่อ ๑ ความมีอาชีพบริสุทธิ์ ๑ การละความขวนขวายในการทำบาป ๑ ความปราศจากภัย ๑ ๑. ขุ. ธ. ๒๕/๓๓. การได้ขันติและโสรัจจะ ๑ การอดกลั้นความยินดียินร้าย ๑. ด้วยเหตุนั้น โบราณาจารย์จึงกล่าวว่า อิมานิ อฏฺคฺคุณมุตฺตมานิ ทิสฺวา ตหึ สมฺมสตี ปุนปฺปุนํ, อาทิตฺตเจลสฺสิรสูปโม มุนิ ภงฺคานุปสฺสี อมตสฺส ปตฺติยา. พระมุนี ผู้เห็นสังขารทั้งหลายแตกดับไป เนือง ๆ ครั้นเห็นอานิสงส์อันมีการละภวทิฏฐิเป็น ต้น เหล่านี้ว่าเป็นธรรมสูงสุด ด้วยคุณ ๘ ประการ แล้ว เพื่อบรรลุอมตะคือพระนิพพาน จึงพิจารณา สังขารด้วยภังคานุปัสนาญาณบ่อย ๆ เหมือนบุคคล มีผ้าโพกศีรษะอันไฟกำลังลุกไหม้ ฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ