เล่มที่ 68
ส่วนที่ 223
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 223 อ้างอิง: Book 68, Section 223 ประเภท: section
เนื้อหา
พระสารีบุตรกล่าวถึงสัจจะหนึ่ง ๆ มีลักษณะอย่างละ ๔ ด้วย การเห็นสัจจะนั้น ๆ และด้วยการเห็นสัจจะอื่นนอกจากสัจจะนั้น ด้วย ประการฉะนี้. ๔๖] พระสารีบุตรได้ชี้แจงถึงการวิสัชนา ๑๒ ข้อ มี ตถฏฺโ - สภาพที่ถ่องแท้เป็นต้น ด้วย ๑๒ บทอันสงเคราะห์ในธรรมทั้งหมด. บทว่า ตถฏฺโ - สภาพที่ถ่องแท้ ได้แก่ สภาพตามความเป็น จริง. บทว่า อนตฺตฏฺโ - สภาพที่เป็นอนัตตา ได้แก่ สภาพที่เว้น จากอัตตา. บทว่า สจฺจฏฺโ - สภาพที่เป็นสัจจะ ได้แก่ การที่ไม่พูดหลอก ลวง. บทว่า ปฏิเวธฏฺโ - สภาพที่เป็นปฏิเวธะคือการแทงตลอด ได้ แก่ สภาพที่ควรแทงตลอด. บทว่า อภิชานนฏฺโ ได้แก่ สภาพที่ควรรู้ยิ่ง. บทว่า ปริชานนฏฺโ ได้แก่ สภาพที่ควรกำหนดรู้ เพราะ กำหนดรู้ด้วยความรู้. บทว่า ธมฺมฏฺโ - สภาพที่เป็นธรรม คือ มีอรรถว่าทรงสภาพ ไว้เป็นต้น. บทว่า ธาตฏฺโ - สภาพที่เป็นธาตุ มีอรรถว่าเป็นของสูญ เป็นต้น. บทว่า าตฏฺโ ได้แก่ สภาพที่รู้ คือ อาจรู้ได้. บทว่า สจฺฉิกิริยฏฺโ คือ สภาพที่ควรทำให้แจ้ง. บทว่า ผสฺสนฏฺโ คือ สภาพที่ควรสัมผัสด้วยญาณ. บทว่า อภิสมยฏฺโ - สภาพที่ควรตรัสรู้ ได้แก่ ภาพที่ควร ถึงโดยชอบอย่างยิ่ง ด้วยการพิจารณาหรือควรได้เฉพาะด้วยญาณ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ