เล่มที่ 68
ส่วนที่ 31
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 31 อ้างอิง: Book 68, Section 31 ประเภท: section
เนื้อหา
ธมฺม ศัพท์ ย่อมปรากฏในอรรถว่า บัญญัติ ได้ในคำเป็นต้นว่า บัญญัติธรรม, นิรุตติธรรม, อธิวจนธรรม ๓ ดังนี้. ธมฺมศัพท์ ย่อมปรากฏในอรรถว่า อาบัติ ได้ในคำเป็นต้นว่า ธรรมคือปราชิก, ธรรมคือสังฆาทิเสส ๔ ดังนี้. ธมฺม ศัพท์ ย่อมปรากฏในอรรถว่า ปริยัติ ได้ในคำเป็นต้นว่า ภิกษุในธรรมวินัย ย่อมเรียนธรรมคือสุตตะ, เคยยะ เวยยา- กรณะ ๕ ดังนี้. ธมฺม ศัพท์ ปรากฏในอรรถว่า นิสสัตตตา -ความไม่มีสัตว์ ได้ใน คำเป็นต้นว่า ก็สมัยนั้นแล ธรรมทั้งหลาย ย่อมมี, ๖ และในคำเป็นต้นว่า พระโยคีบุคคล ตามพิจารณาเห็นธรรมในธรรมทั้งหลาย อยู่ ๗ ดังนี้. ๑. สํ.ส. ๑๕/๘๔๕. ๒. ขุ.เถร. ๒๖/๓๓๒. ๓. อภิ.สํ. ๓๔/๑๕. ๔. วิ.มหาวิภงฺค. ๑/๓๐๐. ๕. องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๗๓. ๖. อภิ.สํ. ๓๔/๑๕. ธมฺม ศัพท์ ปรากฏในอรรถว่า วิการ - ธรรมชาติที่ผันแปร ได้ใน คำเป็นต้นว่า ชาติธรรม ชราธรรม มรณธรรม ๑ ดังนี้. ธมฺม ศัพท์ ปรากฏในอรรถว่า คุณ ได้ในคำเป็นต้นว่า พุทธธรรม ๖ ๒ ... ดังนี้. ธมฺม ศัพท์ ปรากฏในอรรถว่า ปัจจัย ได้ในคำเป็นต้นว่า ความรู้แตกฉานในเหตุ ชื่อว่า ธัมมปฏิสัมภิทา ๓ ดังนี้. ธมฺม ศัพท์ ปรากฏในอรรถว่า ปัจจยุปบัน ได้ในคำเป็นต้นว่า ธาตุนั้น ตั้งอยู่แล ชื่อว่า ธรรมฐิติ ธรรมนิยาม ๔ ดังนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ