เล่มที่ 68
ส่วนที่ 22
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 22 อ้างอิง: Book 68, Section 22 ประเภท: section
เนื้อหา
พึงทราบ สุต ศัพท์ ทั้งทีมีอุปสรรคและไม่มีอุปสรรคในคำนี้ว่า สุตมเย าณํ ดังนี้ ก่อน สุตศัพท์ ย่อมปรากฏในอรรถว่า ไป. ปรากฏ, กำหนัด, ประกอบเนือง ๆ, สั่งสม, สัททารมณ์, รู้ได้ ตามครรลองแห่งโสตทวาร. จริงอย่างนั้น สุตศัพท์ มีอรรถว่า ไป ได้ในคำเป็นต้นว่า เสนาย ปสุโต เสนาเคลื่อนไป. สุต ศัพท์ มีอรรถว่า มีธรรมอันปรากฏแล้ว ได้ในคำเป็นต้นว่า สุตธมฺมสฺส ปสฺสโต มีธรรมอันสดับแล้วเห็นอยู่. ๑ สุต ศัพท์ มีอรรถว่า กำหนัดและไม่กำหนัด ได้ในคำเป็นต้นว่า อวสฺสุตา อวสฺสุตสฺส ปุริสปุคฺคลสฺส ๒ ภิกษุณีกำหนัดยินดีแล้วต่อ บุรุษบุคคลผู้ไม่กำหนัดยินดีแล้ว. สุต ศัพท์ มีอรรถว่า ประกอบเนือง ๆ ได้ในคำเป็นต้นว่า เย ฌานปสุตา ธีรา ๓ กุลบุตรเหล่าใดประกอบเนืองๆ ในฌาน กุลบุตร เหล่านั้น ชื่อว่า นักปราชญ์. สุต ศัพท์ มีอรรถว่า สั่งสมได้ในคำเป็นต้นว่า ตุมฺเหหิ ปุญฺํ ปสุตํ อนปฺปกํ ๔ บุญมิใช่น้อยอันท่านทั้งหลายสั่งสมไว้แล้ว. สุต ศัพท์ มีอรรถว่า สัททารมณ์ ได้ในคำเป็นต้นว่า ทิฏฺํ สุตฺ มุตํ วิญฺาตํ ๕ รูปอันเราเห็นแล้ว เสียงอันเราได้ยินแล้ว หมวด ๓ แห่ง อารมณ์อันเราทราบแล้วอารมณ์ที่รู้แจ้งแล้ว. ๑. ขุ.อุ. ๒๕/๕๑. ๒. วิ.ภิกฺขุนี. ๓/๑. ๓. ขุ.ธ. ๒๕/๒๔.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ