เล่มที่ 65
ส่วนที่ 708
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 708 อ้างอิง: Book 65, Section 708 ประเภท: section
เนื้อหา
ครั้นแสดงโทษในวาทะอย่างนี้แล้ว บัดนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อจะ ไม่ทรงรับวาทะของปริพาชกนั้น จึงตรัสพระคาถาว่า สูโร เป็นต้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ราชขทาย มีอธิบายว่า ด้วยของควร เคี้ยวซึ่งเป็นของพระราชทาน คือภัตตาหาร. ด้วยบทว่า อภิคชฺชเมติ ปฏิสูรมิจฺฉํ ทรงแสดงว่า ผู้คะนองอยู่นั้น เมื่อปรารถนาคนกล้าที่เป็น ศัตรู ย่อมพบ ฉันใด เจ้าทิฏฐิย่อมพบเจ้าทิฏฐิ ฉันนั้น. บทว่า เยเนว โส เตน ปเลหิ ความว่า คนกล้าที่เป็นศัตรูต่อ ท่านนั้นมีอยู่ที่ใด ท่านจงไปเสียจากที่นั้น. ด้วยบทว่า ปุพฺเพว นตฺถี ยทิทํ ยุทฺธาย ทรงแสดงว่า ก็ความลำบากนี้ใดพึงมีเพื่อการรบ ความ ลำบากนั้นมิได้มีในเบื้องต้นเลยในที่นี้ ตถาคตละเสียแล้วที่โคนไม้โพธิ นั้นแล. บทว่า สูโร เป็นบทอุทเทสของบทที่จะต้องชี้แจง ชีวิตด้วยดี ชื่อ สูระ ความว่า ละชีวิต ถวายชีวิต. บทว่า วีโร ความว่า มีความบากบั่น. บทว่า วิกฺกนฺโต ความว่า เข้าสู่สงคราม. บทว่า อภิรุ เป็นต้นมีนัยดังกล่าวนั้นแล. บทว่า ปุฏฺโ เป็นบทอุทเทสของบทที่จะต้องชี้แจง. บทว่า โปสิโต ความว่า ทำให้มีกำลัง. บทว่า อาปาทิโต ความว่า เข้าไปเลี้ยงดู. บทว่า ปฏิปาทิโต วฑฺฒิโต ความว่า ให้เจริญยิ่ง ๆ ขึ้น. บทว่า คชฺชนฺโต ความว่า คะนองด้วยบทของคนโง่.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ