เล่มที่ 65
ส่วนที่ 701
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 701 อ้างอิง: Book 65, Section 701 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า ปณฺฑิตวาทา ความว่า กล่าวอย่างนี้ว่า พวกเราเป็น บัณฑิต. บทว่า ธีรวาทา ความว่า กล่าวว่าพวกเรากล่าววาทะที่ปราศจากโทษ. บทว่า ายวาทา ๑ ความว่า กล่าวว่า พวกเรากล่าววาทะที่ควร. บทว่า เหตุวาทา ความว่า กล่าวว่า พวกเรากล่าววาทะที่ประกอบ ด้วยเหตุ. บทว่า ลกฺขณวาทา ความว่า กล่าวว่า พวกเรากล่าววาทะที่ ควรกำหนด. บทว่า การณวาทา ความว่า กล่าวว่า พวกเรากล่าววาทะที่ ประกอบด้วยอุทาหรณ์. บทว่า านวาทา ความว่า กล่าวว่า พวกเรากล่าววาทะที่ไม่อาจ จะหลีกเลี่ยงได้. บทว่า นิวิฏฺา ความว่า เข้าไปในภายใน. บทว่า ปติฏฺิตา ความว่า ตั้งอยู่ในสัจจะเฉพาะอย่างนั้นนั่นแหละ ชื่อว่าตั้งมั่นอยู่ด้วยประการฉะนี้แล. คาถาที่ ๒ ว่า เต วาทกามา เป็นต้น พึงทราบดังต่อไปนี้ :- บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า พาลํ ทหนฺติ มิถู อญฺมญฺํ ความว่า ชนทั้งสองพวกย่อมมุ่งกันและกันว่าเป็นพาล คือย่อมเห็นโดย ความเป็นพาล ย่อมกล่าวอย่างนี้ว่า ผู้นี้เป็นพาล ผู้นี้เป็นพาล. บทว่า เต อญฺสิตา กโถชฺชํ ความว่า สมณพราหมณ์ เหล่านั้นอาศัยศาสดาเป็นต้น กล่าวทะเลาะกันและกัน. บทว่า ปสํสกามา กุสลาวทานา ความว่า ทั้งสองพวก เป็น ผู้มีความต้องการความสรรเสริญ มีความสำคัญอย่างนี้ว่า พวกเรากล่าวว่า ตนเป็นคนฉลาด คือกล่าวว่าเป็นบัณฑิต.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ