เล่มที่ 65
ส่วนที่ 640
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 640 อ้างอิง: Book 65, Section 640 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า อุภินฺนํ สทิสานํ ความว่า ทั้ง ๒ คนมีกิเลสพอกัน. บทว่า ตํ การณา ความว่า เพราะเหตุนั้น. พระสารีบุตรเถระเมื่อจะยังความข้อนั้นให้สำเร็จด้วยอุปมา จึงกล่าวว่า อุโภ กลหการกา เป็นต้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อุโภ กลหการกา ความว่า ในกาล อันเป็นส่วนเบื้องต้น คน ๒ คนทำความทะเลาะกัน. บทว่า เมถุนกาติ วุจฺจนฺติ ความว่า เรียกว่า คนเป็นเช่นเดียวกัน. บทว่า ภณฺฑนการกา ความว่า ไปการทำความมุ่งร้ายกันในที่นั้น ๆ. บทว่า ภสฺสการกา ความว่า ทำความทะเลาะกันด้วยวาจา. บทว่า วิวาทการกา ความว่า กระทำคำพูดต่าง ๆ. บทว่า อธิกรณการกา ความว่า กระทำเหตุพิเศษที่ถึงการวินิจฉัย. บทว่า วาทิโน ความว่า กล่าวและกล่าวตอบกัน. บทว่า สลฺลาปกา ความว่า กล่าวเจรจา. บทว่า เอวเมวํ เป็นคำเปรียบเทียบด้วยอุปมา. บทว่า ยุตฺตสฺส ความว่า ประกอบพร้อม. บทว่า ปยุตฺตสฺส ความว่า ประกอบโดยเอื้อเฟื้อ. บทว่า อายุตฺตสฺส ความว่า ประกอบเป็นพิเศษ. บทว่า มายุตฺตสฺส ความว่า ประกอบโดยความเป็นอันเดียวกัน. บทว่า ตญฺจริตสฺส ความว่า กระทำเมถุนธรรมนั้น. บทว่า ตพฺพหุลสฺส ความว่า กระทำเมถุนธรรมนั้นให้มาก. บทว่า ตคฺครุกสฺส ความว่า กระทำเมถุนธรรมนั้นให้หนัก. บทว่า ตนฺนินฺนสฺส ความว่า มีจิตน้อมไปในเมถุนธรรมนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ