เล่มที่ 65
ส่วนที่ 481
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 481 อ้างอิง: Book 65, Section 481 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า อภิชานนฺโต ความว่า รู้โดยวิเศษ. บทว่า อาชานนฺโต ความว่า รู้ทั่ว. บทว่า วิชานนฺโต ความว่า รู้หลายอย่าง. บทว่า ปฏวิชานนฺโต ความว่า รู้แจ้งเพราะอาศัยความเห็นนั้น ๆ. บทว่า ปฏิวิชฺฌนฺโต ความว่า กระทำไว้ในหทัย. บทว่า จกฺขุวิญฺาเณน รูปทสฺสนํ ความว่า ความเห็นรูปด้วย จักขุวิญญาณ บทว่า าณนฺติ ปจฺเจติ ความว่า ย่อมเชื่อว่าเป็นปัญญา. บทว่า มคฺโคติ ปจฺเจติ ความว่า ย่อมเชื่อว่าเป็นอุบาย. บทว่า ปโถ ความว่า เป็นที่สัญจร. บทว่า นียานํ ความว่า เครื่องถือไป, ปาฐะว่า นิยฺยานํ ก็มี. คาถาที่ ๒ ว่า ทิฏเน เจ สุทฺธิ เป็นต้น เนื้อความของคาถา นั้นว่า ถ้าความหมดจดจากกิเลสย่อมมีแก่นรชน ด้วยความเห็น กล่าวคือ ความเห็นรูปนั้น. หรือว่า ถ้านรชนนั้นย่อมละทุกข์มีชาติเป็นต้น. ด้วย ญาณนั้นไซร้ เมื่อเป็นอย่างนั้น นรชนนั้นย่อมหมดจดด้วยมรรคอันไม่ หมดจดอื่นจากอริยมรรคนั่นแล. คือย่อมถึงความเป็นผู้ที่จะพึงกล่าวว่า เป็นผู้ยังมีอุปธิด้วยอุปธิมีราคะเป็นต้นอยู่นั่นแลหมดจด และไม่เป็นอย่าง นั้นหมดจด เพราะทิฏฐิย่อมบอกนรชนนั้นว่าเป็นผู้พูดอย่างนั้น คือทิฏฐิ นั้นแหละย่อมบอกว่า ผู้นี้เป็นมิจฉาทิฏฐิ ได้แก่บอกอย่างนั้น ๆ โดยนัยว่า โลกเที่ยงเป็นต้น สมควรแก่ทิฏฐิ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ