เล่มที่ 65
ส่วนที่ 445
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 445 อ้างอิง: Book 65, Section 445 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า อรหา อิเมหิ โธนิเยหิ ธมฺเมหิ ความว่า พระอรหันต์ ดำรงอยู่ไกลจากกิเลสมีราคะเป็นต้น ย่อมเป็นผู้เข้าถึงด้วยธรรมเป็นเครื่อง กำจัดกิเลสเหล่านี้ คือที่มีประการดังกล่าวแล้ว. บทว่า โธโน ได้แก่บุคคลผู้มีปัญญา เพราะเหตุนั้น พระสารีบุตร เถระจึงกล่าวว่า โส ธุตราโค เป็นต้น. บทว่า มายา วุจฺจติ วญฺจนิกา จริยา ความว่า ความประพฤติ ชื่อว่าลวง เพราะอรรถว่า มีกิริยาลวง คือกระทำล่อลวง. บทว่า ตปฺปฏิจฺฉาทนเหตุ ความว่า เพราะเหตุที่ไม่ประกาศ ทุจริตเหล่านั้น. บทว่า ปาปิกํ อิจฺฉํ ปณฺทหติ ความว่า ย่อมตั้งความปรารถนา ลามก. บทว่า มา มํ ชญฺญูติ อิจฺฉติ ความว่า คนอื่น ๆ อย่าได้รู้ว่า เราทำบาป. บทว่า สงฺกปฺเปติ ความว่า ยังวิตกให้เกิดขึ้น. บทว่า วาจํ ภาสติ ความว่า ภิกษุทั้งที่รู้อยู่ ก้าวล่วงบัญญัติ กระทำกรรมหนัก ทำเป็นผู้สงบ กล่าวว่า ชื่อว่าการทำผิดพระวินัยไม่มี แก่พวกเรา. บทว่า กาเยน ปรกฺกมติ ความว่า ประพฤติวัตรด้วยกาย เพราะ จะปกปิดโทษที่มีอยู่ว่า เราทำกรรมลามกนี้แล้วใคร ๆ อย่าได้รู้. ชื่อว่า มีมายา . เพราะอรรถว่า มีมายาที่ลวงตา. ภาวะแห่งผู้มี มายา ชื่อว่า ความเป็นผู้มีมายา . ชื่อว่า ความไม่นึกถึง เพราะอรรถว่า เป็นเครื่องไม่นึกถึงอย่าง ยิ่ง เพราะกระทำแล้ว จะปกปิดความชั่วอีกของสัตว์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ