เล่มที่ 65
ส่วนที่ 419
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 419 อ้างอิง: Book 65, Section 419 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า สกํ ขนฺตึ ได้แก่ ความอดกลั้นของตน. บทว่า สกํ รุจึ ได้แก่ ความชอบใจของตน. บทว่า สกํ ลทฺธึ ได้แก่ ลัทธิของตน. บทว่า สกํ อชฺฌาสยํ ได้แก่ อัธยาศัยของตน. บทว่า สกํ อธิปฺปายํ ได้แก่ ภาวะของตน. บทว่า อติกฺกมิตุํ ได้แก่ เพื่อก้าวล่วงพร้อม. บทว่า อถโข เสฺวว อยโส ความว่า ความเสื่อมยศนั้นนั่นแหละ ย้อนมาถึงโดยส่วนเดียว. บทว่า เต ปจฺจาคโต ความว่า ย้อนมาเป็นของเดียรถีย์เหล่านั้น. บทว่า เต เป็นทุติยาวิภัตติ ลงในอรรถแห่งฉัฏฐีวิภัตติ. บทว่า อถวา เป็นบทแสดงระหว่างเนื้อความ. บทว่า สสฺสโต ได้แก่ เที่ยง คือยั่งยืน. บทว่า อิทเมว สจฺจํ โมฆมญฺํ ความว่า สิ่งนี้เท่านั้นจริงแท้ สิ่งอื่นเปล่า. บทว่า สมาทินฺนา ได้แก่ ถือเอาโดยชอบ. บทว่า คหิตา ได้แก่ เข้าไปถือเอา. บทว่า ปรามฏฺา ได้แก่ ถูกต้องถือเอาโดยอาการทั้งปวง. บทว่า อภินิวิฏฺา ได้แก่ ได้ที่พึ่งเป็นพิเศษ. บทว่า อสสฺสโต พึงทราบโดยปริยายตรงกันข้ามกับที่กล่าวแล้ว. บทว่า อนนฺตวา ได้แก่ ไม่มีที่สุดคือความเจริญ. บทว่า ตํ ชึวํ ได้แก่ ชีพก็อันนั้น ท่านทำเป็นลิงควิปลาส. บทว่า ชีโว ก็ได้แก่ อัตตานั่นเอง. บทว่า ตถาคโต ได้แก่ สัตว์, อาจารย์บางพวกกล่าวว่า พระอรหันต์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ