เล่มที่ 65
ส่วนที่ 247
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 247 อ้างอิง: Book 65, Section 247 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า สุขํ ได้แก่ สุขทางกายและทางใจ. บทว่า มนาปิกา รูปา ได้แก่ รูปที่เจริญใจ. แม้ในบทที่เหลือ ทั้งหลายก็นัยนี้แหละ. บทว่า จกฺขุสมฺปทา ได้แก่ ความถึงพร้อมแห่งจักษุ. บทว่า จกฺขุสมฺปทา ท่านกล่าวหมายถึงความชื่นชมความสุขที่เกิด ขึ้นว่า จักษุของเราสมบูรณ์ ปรากฏดุจสีหบัญชรที่ติดตั้งไว้ที่วิมานแก้ว มณี. แม้ในบทว่า โสตสมฺปทา เป็นต้นก็นัยนี้แหละ. บทว่า สุขาย เวทนาย (สตฺตา) พนฺธา ฯ เป ฯ พนฺธ เป็น บทเดิม. บทว่า วินิพนฺธา ได้แก่ ติดพันด้วยอาการมีอย่างต่าง ๆ. บทว่า อาพนฺธา ได้แก่ ติดพันแต่ต้นโดยวิเศษ. บทว่า ลคฺคา ได้แก่ แนบกับอารมณ์. บทว่า ลคฺคิตา ได้แก่ คล้องไว้ดุจกระบอกน้ำอ้อยแขวนไว้ที่ไม้ นาคทันต์. บทใดไม่ได้กล่าวไว้ในที่นี้ บทนั้น พึงถือเอาโดยนัยที่กล่าวไว้ใน บทว่า สตฺโต วิสตฺโต เป็นต้น. บทว่า น หิ อญฺโมกฺขา ความว่า ไม่ยังบุคคลเหล่าอื่นให้ หลุดพ้น. บทว่า เต วา ภวสาตวตฺถู ทุปฺปมุญฺจา ความว่า ธรรมที่ เป็นวัตถุแห่งความชื่นชมความสุขในภพ ยากที่จะพ้นได้. บทว่า สตฺตา วา เอตฺโต ทุมฺโมจยา ความว่า หรือเหล่าสัตว์ นั่นแล ยากที่จะหลุดพ้นจากวัตถุแห่งความแช่มชื่นในภพนี้. บทว่า ทุรุทฺธรา ความว่า ยากที่จะยกขึ้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ