เล่มที่ 65
ส่วนที่ 150
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 150 อ้างอิง: Book 65, Section 150 ประเภท: section
เนื้อหา
เพราะเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า :- ความโศกย่อมแทงหทัยของสัตว์ทั้งหลาย ดุจลูก- ศรอาบยาพิษ ย่อมเผาสัตว์อีก เหมือนกรงเหล็กที่ไฟติด แดงเผาแกลบ ฉะนั้น ความโลกย่อมนำมาซึ่งความทำลาย กล่าวคือพยาธิ ชรา และ มรณะ และนำมาซึ่งทุกข์มี อย่างต่าง ๆ ฉะนั้น ท่านจึงเรียกว่าทุกข์. การพร่ำรำพันของผู้ที่ถูกความฉิบหายแห่งญาติเป็นต้นถูกต้อง ชื่อ ว่า ปริเทวะ . ก็ปริเทวะนั้นมีความทุกข์เป็นอรรถ เพราะเป็นทุกข์ใน สังสารวัฏ และเพราะเป็นที่ตั้งแห่งทุกข์. เพราะเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า :- เพราะบุคคลถูกลูกศรคือความโศกแทงแล้วคร่ำ ครวญอยู่ย่อมถึงทุกข์ เกิดแต่โรคคอ ริมฝีปาก เพดาน ลำคอและโรคผอมแห้ง ประมาณอย่างยิ่งจนทนไม่ได้ ฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงตรัสปริเทวะว่า เป็นทุกข์. ความทุกข์ทางกายมีลักษณะบีบคั้นกาย ชื่อว่า ทุกข์ . ก็ทุกข์นั้น ความทุกข์เป็นอรรถ เพราะทุกข์นั้นเป็น ทุกขทุกข์ ๑ คือเพราะนำมา ซึ่งทุกข์ทางกายด้วย เพราะนำมาซึ่งทุกข์ทางใจด้วย. เพราะเหตุนั้นท่าน จึงกล่าวว่า :- เพราะทุกข์ทางกายและทุกข์ทางใจนี้ ย่อมบีบคั้น ยิ่ง ทั้งให้เกิดทุกข์ ฉะนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ทุกข์เป็น พิเศษ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ