เล่มที่ 64
ส่วนที่ 573
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 573 อ้างอิง: Book 64, Section 573 ประเภท: section
เนื้อหา
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อุทปชฺชึสุ ความว่า ย่อมเกิดขึ้น ลำดับนั้น พระเจ้าสญชัยเมื่อชี้โทษของพระองค์ จึงตรัสว่า ดูก่อนพระหลานน้อย จริงทีเดียว การที่ปู่ให้ ขับไล่พระบิดาของเจ้าผู้ไม่มีโทษเพราะถ้อยคำของชาว สีพีนั้น ชื่อว่าปู่ได้กระทำกรรมอันชั่วช้า ทำกรรมอัน ทำลายความเจริญแก่พวกเรา สิ่งใด ๆ ของปู่ที่อยู่ใน นครนี้ก็ดี ทรัพย์และธัญชาติที่มีอยู่ก็ดี ปู่ขอยกให้แก่ พระบิดาของเจ้าทั้งสิ้น ขอให้เวสสันดรจงมาเป็นราชา ปกครองในสีพีรัฐเถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โปต ความว่า ดูก่อนชาลีกุมารหลาน น้อย นั่นเป็นกรรมที่พวกเราทำไว้ชั่ว. บทว่า ภูนหจฺจํ ได้แก่ เป็นกรรม ที่ทำลายความเจริญ. บทว่า ยํ เน กิญฺจิ ความว่า สิ่งอะไร ๆ ของปู่มีอยู่ ในพระนครนี้ สิ่งนั้นทั้งหมดปู่ยกให้แก่พระบิดาของหลาน. บทว่า สิวิรฏฺเ ปสาสตุ ความว่า ขอพระเวสสันดรนั้นจงเป็นราชาปกครองในพระนครนี้. พระชาลีราชกุมารกราบทูลว่า ข้าแต่สมมติเทพ พระชนกของหม่อมฉันคงจัก ไม่เสด็จมาเป็นพระราชาของชาวสีพี เพราะถ้อยคำ ของหม่อมฉัน ขอพระองค์เสด็จไปอภิเษกพระราช โอรสด้วยราชสมบัติ ด้วยพระองค์เองเถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สิวิสุตฺตโม ได้แก่ เป็นผู้ประเสริฐที่ สุดของชาวสีพี. บทว่า สิญฺจ ความว่า อภิเษกด้วยราชสมบัติ เหมือนมหาเมฆ โปรยหยาดน้ำฝนฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ