เล่มที่ 64
ส่วนที่ 486
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 486 อ้างอิง: Book 64, Section 486 ประเภท: section
เนื้อหา
ชูชกกล่าวว่า แน่ะพราหมณี พื้นฐานศิลปะหรือสมบัติคือ ทรัพย์และข้าวเปลือกของฉันไม่มี ฉันจะหาทาสหรือ ทาสีมาเพื่อนางผู้เจริญแต่ไหน ฉันจักบำรุงนางผู้เจริญ เอง แน่ะนางผู้เจริญ เจ้าอย่าขัดเคืองเลย. นางอมิตตตาปนาอันเทวดาดลใจ กล่าวกะพราหมณ์ชูชกว่า มาเถิดท่าน ฉันจักบอกท่านตามที่ฉันได้ยินมา พระราชาเวสสันดรนั้นประทับอยู่ที่เขาวงกต ดูก่อน พราหมณ์ ท่านจงไปทูลขอทาสและทาสีกะพระองค์ เมื่อท่านทูลขอแล้ว พระองค์ผู้เป็นขัตติยชาติจักพระ- ราชทานทาสและทาสีแก่ท่าน. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เอหิ เต อหมกฺขิสฺสํ ความว่า ฉัน จักบอกแก่ท่าน. นางอมิตตตาปนานั้นถูกเทวดาดลใจ จึงกล่าวคำนี้. ชูชกกล่าวว่า ฉันเป็นคนแก่ ไม่มีกำลัง และหนทางก็ไกล ไป แสนยาก แน่ะนางผู้เจริญ เจ้าอย่าคร่ำครวญไปเลย อย่าน้อยใจเลย ฉันจักบำรุงนางผู้เจริญของ เจ้าอย่าขัด เคืองฉันเสีย. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ชิณฺโณหมสฺมิ ความว่า แน่ะ นางผู้ เจริญ ฉันเป็นคนแก่ ก็ไปอย่างไรได้. พราหมณีอมิตตตาปนากล่าวว่า คนขลาดยังไม่ทันถึงสนามรบ ไม่ทันได้รบก็ยอม แพ้ ฉันได้ ดูก่อนพราหมณ์ ท่านยังไม่ทันได้ไปเลย ยอมแพ้ ฉันนั้น ดูก่อนพราหมณ์ ถ้าท่านไม่หาทาส และทาสีมาให้ฉัน ท่านจงรู้อย่างนี้ ฉันจักไม่อยู่ใน เรือนของท่าน เมื่อใดท่านเห็นฉันแต่งกายในงาน มหรสพประกอบด้วยนักขัตฤกษ์ หรือพิธีตามที่เคยมี เมื่อนั้นความทุกข์ก็จักมีแก่ท่าน เมื่อฉันรื่นรมย์กับด้วย ชายอื่น ๆ ความทุกข์ก็จักมีแก่ท่านเมื่อท่านชราแล้ว พิไรคร่ำครวญอยู่ เพราะไม่เห็นฉัน ร่างกายที่งอก็จัก งอยิ่งขึ้น ผมที่หงอกก็จักหงอกมากขึ้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ