เล่มที่ 64
ส่วนที่ 468
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 468 อ้างอิง: Book 64, Section 468 ประเภท: section
เนื้อหา
พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า พราหมณ์ทั้งหลายได้ตามพระเวสสันดรมา ได้ ทูลขอม้าทั้ง ๔ นั้นต่อพระองค์ พระองค์อันเหล่า พราหมณ์ขอแล้ว ก็พระราชทานม้า ๔ ตัว แก่พราหมณ์ ๔ คน. ก็เมื่อพระเวสสันดรพระราชทานม้า ๔ ตัวไปแล้ว งอนรถพระที่นั่งได้ตั้ง อยู่ในอากาศนั่นเอง ครั้งนั้น พอพวกพราหมณ์ไปแล้วเท่านั้น เทวบุตร ๔ องค์ จำแลงกายเป็นละมั่งทองมารองรับงอนรถที่นั่งลากไป พระมหาสัตว์ทรง ทราบว่าละมั่งทั้ง ๔ นั้น เป็นเทพบุตร จึงตรัสคาถานี้ว่า แน่ะพระน้องมัทรี เชิญเธอทอดพระเนตรมฤค ทั้ง ๔ มีเพศเป็นละมั่ง เป็นเหมือนม้าที่ฝึกมาดีแล้วนำ เราไป ย่อมปรากฏเป็นภาพที่งดงามทีเดียว. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทกฺขิณสฺสา วหนฺติ มํ ความว่า เป็นราวกะม้าที่ศึกษาดีแล้วนำเราไป. ครั้งนั้น ยังมีพราหมณ์อีกคนหนึ่งมาทูลขอรถที่นั่งต่อพระเวสสันดร ผู้กำลังเสด็จไปอยู่อย่างนี้ พระมหาสัตว์จึงยังพระโอรสลพระธิดาและพระราชเทวี ให้เสด็จลงแล้ว พระราชทานรถแก่พราหมณ์ ก็ครั้นเมื่อพระมหาสัตว์พระราช ทานรถที่นั่งแล้ว เทวบุตรทั้งหลายได้อันตรธานหายไป. พระศาสดา เมื่อจะทรงประกาศความที่พระโพธิสัตว์ทรงบริจาครถไป แล้ว จึงตรัสว่า ครั้งนั้น พราหมณ์นั้นนับเป็นที่ ๕ ที่มาทูลขอ รถที่นั่งต่อพระโพธิสัตว์ในป่านี้ พระองค์ก็ประทาน มอบรถนั้นแก่พราหมณ์นั้น และพระหฤทัยของพระ- องค์มิได้ย่อหย่อนเลย ต่อนั้น พระราชาเวสสันดรก็ ยังคนของพระองค์ให้เสด็จลงจากรถ ทรงยินดีมอบรถ ม้าให้แก้พราหมณ์ผู้แสวงหาทรัพย์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ