เล่มที่ 64
ส่วนที่ 366
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 366 อ้างอิง: Book 64, Section 366 ประเภท: section
เนื้อหา
พระนางวิมลา ทอดพระเนตรเห็นวิธุรบัณฑิต ผู้มีปัญญากว้างขวางดังแผ่นดินนั้นแล้ว มีพระทัยยินดี โสมนัส ทรงยกพระองค์คุลีทั้ง ๑๐ ขึ้นอัญชลี และตรัส กะวิธุรบัณฑิตผู้เป็นนักปราชญ์ประเสริฐสุดของชาว กุรุรัฐ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า หฏเน ภาเวน แปลว่า ผู้มีจิตยินดี. บทว่า ปตีตรูปา ได้แก่ เกิดความโสมนัส. เบื้องหน้าแต่นี้ พระนางวิมลาเทวี จึงตรัสว่า ดูก่อนบัณฑิต ท่านเป็นมนุษย์มาเห็นนาคพิภพที่ ตนยังไม่เคยเห็น เป็นผู้ถูกมรณภัยคุกคามแล้ว เพราะ เหตุไรจึงไม่กลัวและไม่ถวายบังคมดิฉันเล่า อาการที่ ทำเช่นนี้ ดูเหมือนไม่ใช่อาการของผู้มีปัญญา. วิธุรบัณฑิตกราบทูลเป็นคาถาว่า ข้าแต่พระนางเจ้านาคี ข้าพระองค์เป็นผู้ไม่กลัว และไม่เป็นผู้อันภัยคือความตายคุกคาม นักโทษประ- หารไม่พึงไหว้เพชฌฆาต หรือเพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นัก โทษประหารกราบไหว้ตน อย่างไรหนอ นรชนจะ กราบไหว้บุคคลผู้ที่ปรารถนาจะฆ่าตน และผู้ปรารถนา จะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้ตน อย่างไรเล่า กรรมนั้นย่อมไม่สำเร็จประโยชน์ พระ- เจ้าข้า. พระนางวิมลาตรัสว่า ดูก่อนบัณฑิต คำนั้นถูกอย่างที่ท่านพูด ท่านพูด จริง นักโทษประหารไม่พึงกราบไหว้เพชฌฆาต หรือ เพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นักโทษประหารกราบไหว้ตน อย่างไรหนอนรชน จึงจะกราบไหว้บุคคลผู้ปรารถนา จะฆ่าตน และผู้ปรารถนาจะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้ ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้เล่า กรรมนั้น ย่อมไม่สำเร็จ ประโยชน์เลย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ