เล่มที่ 64
ส่วนที่ 351
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 351 อ้างอิง: Book 64, Section 351 ประเภท: section
เนื้อหา
ปุณณกยักษ์ได้ฟังดังนั้น จึงดำริว่า ได้ยินว่า ธรรมนี้จักเป็นธรรมที่ บัณฑิตยังมิเคยแสดงแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เอาเถอะเราจักยกบัณฑิตขึ้น ฟังสาธุนรธรรมเสียก่อน ดังนี้แล้วจึงยกพระมหาสัตว์ขึ้นเชิญให้นั่งบนยอดเขา บรรพต พระศาสดาเมื่อจะประกาศเนื้อความนั้นจึงตรัสพระคาถาว่า ปุณณกยักษ์นั้น รีบยกวิธุรบัณฑิตอำมาตย์ผู้ ประเสริฐที่สุดของชาวกุรุรัฐวางลงบนยอดเขา เห็น วิธุรบัณฑิตผู้มีปัญญาไม่ทรามนั่งอยู่ จึงถามว่าท่านอัน ข้าพเจ้ายกขึ้นจากเหวแล้ว วันนี้ข้าพเจ้ามีกิจที่จะต้อง ทำด้วยหทัยของท่าน ท่านจงแสดงสาธุนรธรรมทั้งหมด นั้นให้ปรากฏแก่ข้าพเจ้าในวันนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสฺสฎฺํ แปลว่า เป็นผู้ได้ความโล่งใจ. บทว่า สเมกฺขิยาน แปลว่า เห็นแล้ว. บทว่า สาธุ นรสฺส ธมฺมา ได้แก่ ธรรมดีของนรชน คือ ธรรมงาม. พระมหาสัตว์จึงกล่าวว่า ข้าพเจ้าอันท่านยกขึ้นจากเหวแล้ว ถ้าท่านมีกิจที่ จะต้องทำด้วยหทัยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะแสดงสาธุ- นรธรรมทั้งหมดนี้แก่ท่านในวันนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สมุฏฺิโต ๑ ตฺยสฺมิ ความว่า ข้าพเจ้า เป็นผู้อันท่านยกขึ้นแล้ว. ลำดับนั้นพระมหาสัตว์พูดกับปุณณกยักษ์นั้นว่า ข้าพเจ้าเป็นผู้มีสรีระ อันเศร้าหมอง จะขออาบน้ำชำระกายเสียก่อน ปุณณกยักษ์รับคำว่า ดีละ แล้วไป นำน้ำสำหรับอาบมา ในเวลาพระมหาสัตว์อาบน้ำเสร็จ ได้ให้ผ้าทิพย์ของหอม และดอกไม้ทิพย์ แก่พระมหาสัตว์ พระมหาสัตว์บริโภคโภชนาหารแล้วให้ ประดับยอดกาฬาคีรีบรรพตและตกแต่งอาสนะแล้ว จึงนั่งบนอาสนะที่ปุณณก- ยักษ์ประดับแล้ว เมื่อจะแสดงสาธุนรธรรมจึงได้กล่าวคาถาว่า ดูก่อนมาณพ ท่านจงเดินไปตามทางที่ท่านเดิน ไปแล้ว ๑ จงอย่าเผาฝ่ามืออันชุ่ม ๑ อย่าประทุษร้ายใน หมู่มิตร ในกาลไหน ๆ ๑ อย่าตกอยู่ในอำนาจของ หญิงอสติ ๑.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ