เล่มที่ 64
ส่วนที่ 331
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 331 อ้างอิง: Book 64, Section 331 ประเภท: section
เนื้อหา
ราชเสวก พึงเข้าหาสมาคมสมณะและพราหมณ์ ผู้มีศีลเป็นพหูสูตโดยเคารพ ราชเสวกนั้นควรอยู่ใน ราชสำนักได้ ราชเสวกเมื่อได้เข้าหาสมาคมกับสมณะ และพราหมณ์ผู้มีศีลเป็นพหูสูตแล้ว พึงสมาทาน รักษาอุโบสถศีลโดยเคารพ ราชเสวยพึงบำรุงเลี้ยง สมณะและพราหมณ์ผู้มีศีลเป็นพหูสูต ด้วยข้าวและน้ำ ราชเสวกนั้น ควรอยู่ในสำนักได้ ราชเสวก ผู้หวัง ความเจริญแก่ตน พึงเข้าไปสมาคมคบหากับสมณะ และพราหมณ์ผู้มีศีล เป็นพหูสูต มีปัญญา. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สกฺกจฺจํ ปยิรูปาเสยฺย ความว่า ราชเสวก พึงเข้าไปทาบ่อย ๆ ด้วยความเคารพ. บทว่า อนุวาเสยฺย ความว่า พึงเข้าจำอุโบสถประพฤติ. บทว่า ตปฺเปยฺย ความว่า พึงเลี้ยงดูด้วยการให้ จนพอแก่ความต้องการ. บทว่า อาสชฺช แปลว่า เข้าไปใกล้. บทว่า ปญฺเ ได้แก่ ผู้เป็นบัณฑิต. อีกอย่างหนึ่ง บาลีว่า อาลชฺช ปญฺหํ ดังนี้ ก็มี. บทว่า ปญฺหํ ความว่า พึงถามถึงเหตุที่เป็นกุศลและอกุศล ที่บัณฑิต ทั้งหลาย พึงกระทำด้วยปัญญา. ราชเสวก ไม่พึงทำทาน ที่เคยพระราชทานใน สมณะและพราหมณ์ให้เสื่อมไป อนึ่ง เห็นพวกวณิพก ซึ่งมาในเวลาพระราชทานไม่ควรท่านอะไรเลย ราช- เสวกพึงเป็นผู้มีปัญญา สมบูรณ์ด้วยความรู้ ฉลาด ในวิธีจัดราชกิจ รู้จักกาล รู้จักสมัย ราชเสวกนั้นควร อยู่ในราชสำนักได้ ราชเสวกพึงเป็นคนขยันหมั่นเพียร ไม่ประมาท มีปัญญาสอดส่องพิจารณาในการงานที่ ตนพึงทำ จัดการงานให้สำเร็จด้วยดี ราชเสวกนั้น ควรอยู่ในราชสำนักได้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ