เล่มที่ 64
ส่วนที่ 288
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 288 อ้างอิง: Book 64, Section 288 ประเภท: section
เนื้อหา
พระยานาคราชตรัสว่า บัณฑิตชื่อว่าวิธุระ ผู้ทำการสั่งสอนอรรถธรรม แก่พระเจ้าธนัญชัยโกรพยราช ถ้าท่านได้ยินได้ฟังมา แล้ว ท่านจงไปนำบัณฑิตนั้นมา ครั้นท่านได้มาโดย ธรรมแล้ว อิรันทตีธิดาของเรา จงเป็นภรรยาของ ท่านเถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ธมฺมลทฺธา แปลว่า ได้มาแล้วโดย ธรรม. บทว่า ปาทจราว แปลว่า เป็นหญิงบำเรอ. ฝ่ายปุณณกยักษ์ ได้สดับพระดำรัส ของท้าว วรุณนาคราชดังนี้แล้ว ยินดียิ่งนัก ลุกขึ้นแล้ว ไปสั่ง บุรุษ คนใช้ของตน ผู้อยู่ในที่นั้นว่า เจ้าจงนำม้า อาชาไนยที่ประกอบไว้แล้ว มา ณ ที่นี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสํสิ ได้แก่ สั่งบังคับคนใช้ของตน. บทว่า อาชญฺํ ได้แก่ ม้าสินธพผู้รู้เหตุ และมิใช่เหตุ. บทว่า ยุตฺตํ แปลว่า ประกอบเสร็จแล้ว. พระโบราณาจารย์ กล่าวพรรณนาม้าสินธพนั้นไว้ว่า ม้าสินธพอาชาไนยนั้น มีหูทั้งสองประดับด้วย ทองคำ กีบหุ้มด้วยแก้วแดง มีเครื่องประดับอก ล้วน แล้วด้วยทองชมพูนุทอันสุกใส. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ชาตรูปมยา ความว่า เมื่อจะกล่าว พรรณนาม้าสินธพนั้นนั่นแล จึงได้กล่าวอย่างนั้น จริงอยู่ม้าสินธพมโนมัยนั้น มีหูทั้งสองล้วนแล้วด้วยทองคำ. บทว่า กาจมหิจมยา ขุรา ความว่า ม้า สินธพนั้น มีกีบล้วนแล้วด้วยแก้วมณี. บทว่า ชมฺโพนทสฺส ปากสฺส ความว่า มีเครื่องประดับอก ล้วนแล้วด้วยทองชมพูนุท มีสีแดงสุกปลั่ง.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ