เล่มที่ 64
ส่วนที่ 173
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 173 อ้างอิง: Book 64, Section 173 ประเภท: section
เนื้อหา
มหาบพิตรจงทรงสำคัญพระวรกายของ พระองค์ว่าเป็นดังรถ อันมีใจเป็นนายสารถี กระปรี้ กระเปร่า (เพราะปราศจากถิ่นมิทธะ) อันมีอวิหิงสา เป็นเพลาที่เรียบร้อยดี มีการบริจาคเป็นหลังคามีการ สำรวมเท่าเป็นกง มีการสำรวมมือเป็นกระพอง มีการ ความเงียบสนิท มีการกล่าวคำสัตย์เป็นองค์รถอัน บริบูรณ์ มีการไม่กล่าวคำส่อเสียดเป็นเข้าหน้าไม้ ความเงียบสนิท มีการกล่าวคำสัตย์เป็นองค์รถอัน บริบูรณ์ มีการไม่กล่าวคำส่อเสียดเป็นการเข้าหน้าไม้ สนิท มีการกล่าวคำอ่อนหวานเป็นเครื่องรถอันเกลี้ยง เกลา มีการกล่าวพอประมาณเป็นเครื่องผูกรัด มี ศรัทธาและอโลภะเป็นเครื่องประดับ มีการถ่อมตน และกราบไหว้เป็นกูบ มีความไม่กระด้างเป็นงอนรถ มีการสำรวมศีลเป็นเชือกขันชะเนาะ มีความไม่โกรธ เป็นอาการไม่กระเทือน มีกุศลธรรมเป็นเศวตฉัตร มี พาหุสัจจะเป็นสายทาบ มีการตั้งจิตมั่นเป็นที่มั่น มี ความคิดเครื่องรู้จักกาลเป็นไม้แก่น มีความแกล้วกล้า เป็นไม้ค้ำ มีความประพฤติถ่อมตนเป็นเชือกขันแอก มีความไม่เย่อหยิ่งเป็นแอกเบา มีจิตไม่หดหู่เป็นเครื่อง ลาด มีการเสพบุคคลผู้เจริญเป็นเครื่องกำจัดธุลี มีสติ ของนักปราชญ์เป็นประตัก มีความเพียรเป็นสายบัง เหียน มีใจที่ฝึกฝนดีแล้วเป็นดังม้าที่หัดไว้เรียบเป็น เครื่องนำทาง ความปรารถนาและความโลภเป็นทางคด ส่วนความสำรวมเป็นทางตรง ขอถวายพระพร ปัญญา เป็นเครื่องกระตุ้นเตือนม้า ในรถคือพระวรกายของ มหาบพิตรที่กำลัง แล่นไปในรูป เสียง กลิ่น รส พระองค์นั้นแลเป็นสารภี ถ้าความประพฤติชอบและ ความเพียรมั่นมีอยู่ด้วยยานนี้ รถนั้นจะให้สิ่งที่น่าใคร่ ทุกอย่างจะไม่นำไปบังเกิดในนรก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ