เล่มที่ 64
ส่วนที่ 160
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 160 อ้างอิง: Book 64, Section 160 ประเภท: section
เนื้อหา
ครั้งนั้น ในมิถิลานครนี้ มีคนเข็ญใจ เป็นทาสเขาผู้หนึ่ง ชื่อ วีชกะ รักษาอุโบสถศีล ได้เข้า ไปยังสำนักของคุณาชีวกได้ฟังคำของกัสสปคุณาชีวก และอลาตเสนาบดีกล่าวกันอยู่ ถอนหายใจฮึดฮัด ร้องไห้น้ำตาไหล. พระเจ้าวิเทหรา ได้ตรัสถามนายวีชกะ นั้นว่า สหายเอ๋ย เจ้าร้องไห้ทำไม เจ้าได้ฟังได้เห็น อะไรมาหรือ เจ้าได้รับทุกขเวทนาอะไร จงบอกให้ เราทราบ. นายวีชกะได้ฟังพระดำรัสของพระเจ้า วิเทหราชแล้ว ได้กราบทูลว่า ข้าพระองค์ไม่มีทุกข- เวทนาเลย ข้าแต่พระมหาราชา ขอได้ทรงพระกรุณา ฟังข้าพระพุทธเจ้า แม้ข้าพระพุทธเจ้าก็ยังระลึกถึง ความสุขสบายของตนในชาติก่อนได้ คือ ในชาติก่อน ข้าพระพุทธเจ้าเกิดเป็น ภาวเศรษฐี ยินดีในคุณธรรมอยู่ ในเมืองสาเกต ข้าพระพุทธเจ้านั้นอบรมตนดีแล้ว ยิน ดีในการบริจาคทานแก่พราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย มีการงานอันสะอาด ข้าพระพุทธเจ้าระลึกถึงบาป- กรรมที่ตนกระทำแล้วไม่ได้เลย. ข้าแต่พระเจ้าวิเทหราช ข้าพระพุทธเจ้าจุติจาก ชาตินั้นแล้ว มาเกิดในครรภ์ของนางกุมภทาสีหญิง ขัดสนในมิถิลามหานครนี้ จำเดิมแต่เวลาที่เกิดแล้ว ข้าพระพุทธเจ้าก็ยากจนเรื่อยมา แม้ข้าพระพุทธเจ้าจะ เป็นคนยากจนอย่างนี้ก็ตั้งมั่นอยู่ในความประพฤติชอบ ได้ให้อาหารกึ่งหนึ่ง แก่ท่านที่ปรารถนา ได้รักษา อุโบสถศีลในวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ทุกเมื่อ ไม่ได้เบียด เบียนสัตว์และไม่ได้ลักทรัพย์เลย กรรมทั้งปวงที่ ข้าพระพุทธเจ้าประพฤติดีแล้วนั้นไร้ผลเป็นแน่ ศีลนี้ เห็นจะไร้ประโยชน์ เหมือนอลาตเสนาบดีกล่าว ข้า พระพุทธเจ้ากำเอาแต่ความปราชัยไว้ เหมือนนักเลง ผู้มิได้ฝึกหัดฉะนั้นเป็นแน่ ส่วนอลาตเสนาบดีย่อมกำ เอาแต่ชัยชนะไว้ ดังนักเลงผู้ชำนาญการพนัน ฉะนั้น ข้าพระพุทธเจ้าไม่เห็นประตูอันเป็นเหตุไปสู่สุคติเลย ข้าแต่พระมหาราชา เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้า ได้ฟังคำของกัสสปคุณาชีวกแล้ว จึงร้องไห้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ