เล่มที่ 64
ส่วนที่ 155
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 155 อ้างอิง: Book 64, Section 155 ประเภท: section
เนื้อหา
จบอรรถกถาจันทกุมารชาดกที่ ๗ ๑. บาลีเป็น วามโคตตะ พระมหานารทกัสสปทรงบำเพ็ญอุเบกขาบารมี พระมหากษัตริย์ทรงพระนามว่า อังคติ เป็นพระราชาของชนชาววิเทหรัฐ ทรงมีพระราชยาน พระราชทรัพย์มากมาย ทรงมีพลนิกายเหลือที่จะนับ ก็คืนหนึ่งในวันเพ็ญกลางเดือน ๑๒ ขณะปฐมยาม พระองค์ประชุมเหล่าอำมาตย์ราชบัณฑิต ผู้ถึงพร้อม ด้วยการศึกษาเล่าเรียน เฉลียวฉลาด ผู้ที่ทรงเคยรู้จัก ทั้งอำมาตย์ผู้ใหญ่อีก ๓ นาย คือ วิชยอำมาตย์ ๑ สุนามอำมาตย์ ๑ อลาตอำมาตย์ ๑ แล้วตรัสถามตาม ลำดับว่า ท่านทั้งหลายจงกล่าวไปตามความพอใจของ ตน ๆ ว่า ในวันเพ็ญเดือน ๑๒ เช่นนี้ พระจันทร์ แจ่มกระจ่าง กลางคืนวันนี้เราทั้งหลายพึงยังฤดูเช่นนี้ ให้เป็นไปด้วยความยินดีอะไร. ลำดับนั้น อลาตเสนาบดีได้กราบทูลแด่ พระราชาว่า ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พึง จัดพลช้าง พลม้า พลเสนา จะนำชายฉกรรจ์ออกรบ พวกใดยังไม่มาสู่อำนาจ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายก็จะ นำมาสู่อำนาจ นี่เป็นความเห็นของข้าพระพุทธเจ้า เราทั้งหลายจะได้ชัยชนะผู้ที่เรายังไม่ชนะ (ขอเดชะ ขอพระองค์จงทรงรื่นรมย์ด้วยการรบ นี้เป็นเพียงความ ความคิดของข้าพระพุทธเจ้า). สุนามอำมาตย์ได้ฟังคำของอลาตเสนาบดี แล้ว ได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระมหาราชา พวกศัตรู ของพระองค์มาสู่พระราชอำนาจหมดแล้ว ต่างพากัน วางศัสตรา ยอมสวามิภักดิ์แล้วทั้งหมด วันนี้เป็นวัน มหรสพสนุกสนานยิ่ง การรบข้าพระพุทธเจ้าไม่ชอบ ใจ ชนทั้งหลายจงรีบนำข้าวน้ำ และของควรเคี้ยวมา เพื่อพระองค์เถิด ขอเดชะ ขอพระองค์จงทรงรื่นรมย์ ด้วยกามคุณ และในการฟ้อนรำขับร้องการประโคม เถิด พระเจ้าข้า.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ