เล่มที่ 63
ส่วนที่ 253
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 253 อ้างอิง: Book 63, Section 253 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าแต่บรมกษัตริย์ พระองค์เป็นผู้ ประมาทแล้ว เป็นไปล่วงความคิด มีความคิดทำลาย เสียแล้ว บัดนี้บัณฑิตทั้ง ๔ ผู้มีความคิดจงป้องกัน พระองค์เถิด พระองค์ไม่ทรงทำตามคำของข้าพระองค์ ผู้เป็นอมาตย์ใคร่ประโยชน์แสวงหาความเกื้อกูล ทรง ยินดีแล้วด้วยพระปีติอันเศร้าหมองของพระองค์ ดุจ มฤคตกหลุมฉะนั้น ปลาอยากกินของสดคือเหยื่อย่อม กลืนเบ็ดอันงอ ซึ่งปิดไว้ด้วยเนื้ออันเป็นเหยื่อ มันย่อม ไม่รู้ความตายของตน ฉันใด ข้าแต่พระราชา พระ- องค์เป็นผู้มีความปรารถนาในกาม ย่อมไม่ทรงทราบ พระราชธิดาของพระเจ้าจุลนีผู้เป็นดุจเหยื่อ ราวกะ ปลาไม่รู้จักเหยื่อคือความตายของตน ฉันนั้นนั่นเทียว ถ้าพระองค์เสด็จนครปัญจาละ จักต้องสละพระองค์ ทันที ภัยใหญ่จักถึงพระองค์ ดุจภัยมาถึงมฤคตัวตาม ไปถึงทางประตูบ้านฉะนั้น ข้าแต่พระจอมประชากร บุรุษผู้ไม่ประเสริฐ เป็นเหมือนงูอยู่ในพกพึงกัดเอา ผู้มีปัญญาไม่พึงทำไมตรีกับบุรุษเช่นนั้น เพราะการคบ บุรุษชั่ว เป็นทุกข์โดยแท้ ข้าแต่พระจอมเกล้าประชากร บุรุษผู้มีศีล เป็นพหูสูตนี้ พึงรู้คุณแห่งไมตรีใด ผู้มี ปัญญาพึงทำไมตรีนั้นกับบุรุษนั้นนั่นเทียว เพราะการ คบสัตบุรุษทั้งหลาย เป็นสุขโดยแท้. ข้าแต่พระราชา พระองค์เป็นคนเขลา บ้าน้ำลาย ที่กล่าวถึงเหตุแห่งการได้รัตนะสูงสุดใน สำนักข้าพระองค์ ข้าพระองค์เจริญด้วยหางไถจะรู้จัก ความเจริญเหมือนคนอื่นเขาได้อย่างไร ท่านทั้งหลาย จงไสคอมโหสถนี้ ให้หายไปเสียจากแว่นแคว้นของเรา เพราะเขาพูดเป็นอันตรายแต่การได้รัตนะของเรา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ