เล่มที่ 63
ส่วนที่ 247
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 247 อ้างอิง: Book 63, Section 247 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ ขอพระองค์ ทรงเหยียดพระยุคลบาทให้ผาสุก เชิญเสวย และรื่น รมย์ในกามสมบัติเถิด พระเจ้าจุลนีพรหมทัตจะละ กองทัพชาวปัญจาละหนีไป. พระราชามีพระราชประสงค์จะทรงทำ สันถวไมตรี จะประทานรัตนะทั้งหลายแด่พระองค์ แต่ นี้ไป ทูตทั้งหลายผู้มีวาจาไพเราะ กล่าวคำที่น่ารัก จงมา จงกล่าววาจาอันอ่อนหวาน เป็นวาจาที่น่ายินดี ปัญจาลรัฐและวิเทหรัฐทั้งสองนั้น จงเป็นอันหนึ่งอัน เดียวกัน. ดูก่อนอาจารย์เกวัฏ ท่านได้พบกับมโห- สถเป็นอย่างไรหนอ เชิญกล่าวข้อความนั้นเถิด มโหสถกับท่านต่างงดโทษกันแล้วกระมัง มโหสถ ยินดีแล้วกระมัง. ข้าแต่พระจอมประชากร บุรุษที่ชื่อ มโหสถ เป็นคนเลว ไม่น่าชื่นชม กระด้าง มิใช่ สัตบุรุษ ไม่พูดอะไรสักคำ เหมือนคนใบ้ คล้ายคน หนวก. บทมนต์นี้เห็นได้แสนยากโดยแท้ ข้อ ความที่ดีอันพระผู้มีความเพียรเห็นแล้ว ความจริง กาย ของเราก็หวั่นไหว ใครจักละแคว้นของตนไปสู่เงื้อม มือของคนอื่นเล่า. พวกเราทั้ง ๖ คนเป็นบัณฑิต มีปัญญา สูงสุดดุจแผ่นดิน มีมติสมอกันเป็นเอกฉันท์ทีเดียว พ่อมโหสถ แม่เจ้าก็จงทำมติว่า ไปหรือไม่ไป หรืออยู่. ข้าแต่พระราชา ขอพระองค์ทรงทราบ พระเจ้าจุลนีพรหมทัตทรงมีอานุภาพมาก มีพลมาก ก็พระราชานั้นปรารถนาเพื่อปลงพระชนมชีพของพระ องค์ ดุจนายพรานฆ่ามฤคด้วยมฤคีฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ