เล่มที่ 62
ส่วนที่ 450
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 450 อ้างอิง: Book 62, Section 450 ประเภท: section
เนื้อหา
ก็พระเจ้าสุตโสมนั้น ทรงพ้นจาก เงื้อมมือของเจ้าโปริสาทแล้ว ได้เสด็จไปตรัสกะ พราหมณ์นั้นว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ข้าพเจ้าขอฟัง สตารหาคาถาซึ่งได้ฟังแล้ว จะพึงเป็นไปเพื่อประโยชน์ แก่ข้าพเจ้า. ข้าแต่ท่านสุตโสม การสมาคมกับสัต- บุรุษคราวเดียวเท่านั้น การสมาคมนั้นย่อมรักษาผู้นั้น ไว้ การสมาคมกับอสัตบุรุษ แม้มากครั้งก็รักษาไม่ได้ พึงอยู่ร่วมกับสัตบุรุษ พึงกระทำความสนิทสนมกับ สัตบุรุษ เพราะรู้ทั่วถึงสัทธรรมของสัตบุรุษ ย่อมมีแต่ ความเจริญ ไม่มีความเสื่อม ราชรถอันวิจิตรตระการตา ยังคร่ำคร่าได้ และแม่สรีระก็เข้าถึงชราโดยแต่ ส่วน ธรรมของสัตบุรุษ ย่อมไม่เข้าถึงความคร่ำคร่า สัตบุรุษ กับสัตบุรุษเท่านั้นรู้กันได้ ฟ้าและแผ่นดินไกลกัน ฝั่ง ข้างโน้นของมหาสมุทรเขากล่าวกันว่าไกล ข้าแต่พระ ราชา ธรรมของสัตบุรุษและธรรมของอสัตบุรุษ นัก- ปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า ไกลยิ่งกว่านั้น. คาถาเหล่านี้ชื่อสาหัสสิยา ควรพัน มิใช่ ชื่อสตารหา ควรร้อย ดูก่อนพราหมณ์ เชิญท่านรีบมา รับเอาทรัพย์สี่พันเถิด. คาถาควรแปดสิบและควรเก้าสิบ แม้ ควรร้อยก็มี ดูก่อนพ่อสุตโสม พ่อจงรู้ด้วยตนเอง คาถาชื่อสาหัสสิยา ควรพันมีที่ไหน. หม่อมฉันปรารถนาความเจริญทางศึกษา ของตน สัตบุรุษทั้งหลายผู้สงบพึงคบหาหม่อมฉัน ข้า แต่ทูลกระหม่อม หม่อมฉันไม่อิ่มด้วยสุภาษิต เหมือน ดังมหาสมุทรไม่อิ่มด้วยแม่น้ำฉะนั้น ข้าแต่พระราชา ผู้ประเสริฐสุด ไฟไหม้หญ้าและไม้ย่อมไม่อิ่ม เเละ สาครก็ไม่อิ่มด้วยแม่น้ำทั้งหลาย ฉันใด แม่บัณฑิต เหล่านั้นฉันนั้น ได้ฟังคำสุภาษิตแล้ว ย่อมไม่อิ่ม ด้วยสุภาษิต ข้าแต่พระทูลกระหม่อมจอมประชาชน เมื่อใดหม่อมฉันฟังคาถาทีมีประโยชน์ต่อทาสของตน เมื่อนั้น หม่อมฉันย่อมตั้งใจฟังคาถานั้นโดยเคารพ ข้า- แต่พระทูลกระหม่อม หม่อมฉันไม่มีความอิ่มในธรรม เลย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ