เล่มที่ 62
ส่วนที่ 279
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 279 อ้างอิง: Book 62, Section 279 ประเภท: section
เนื้อหา
ท่านนั้นจงประกอบความเพียร ที่สม- ควรอันประกอบด้วยธรรม จงประพฤติการแสวงหาทาง ที่จะช่วยให้เรารอดชีวิต ด้วยความเพียรอันผ่องแผ้ว ของท่านเถิด. ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐกว่านกทั้ง หลาย อย่าทรงกลัวเลย ผู้ที่สมบูรณ์ด้วยญาณวิริยะเช่น พระองค์ย่อมไม่กลัวเลย ข้าพระองค์จักประกอบความ เพียรที่สมควรอันประกอบด้วยธรรม พระองค์จะหลุด พ้นจากบ่วง ด้วยความเพียรอันผ่องแผ่วของข้าพระ- องค์ โดยเร็วพลัน. นายพรานนั้น เข้าไปยังประตูพระราช- วังพร้อมด้วยหาบหงส์แล้ว จึงส่งนายประตูว่า ท่านจง ไปกราบทูลถึงเราแด่พระราชาว่า พญาหงส์ธตรฐนี้ มาแล้ว. ได้ยินว่า พระเจ้าสัญญมนะทอดพระ- เนตรเห็นหงส์ทองทั้งสองตัวรุ่งเรืองด้วยบุญ หมายรู้ ด้วยลักษณะ แล้วตรัสสั่งกะพวกอำมาตย์ว่า ท่านทั้ง หลายจงให้ผ้า ข้าว น้ำ และเครื่องบริโภค แก่นาย พราน เงินเป็นสิ่งกระทำความปรารถนาแก่เขา เขา ประมาณเท่าใด ท่านทั้งหลายจงให้แก่เขาประมาณ เท่านั้น. พระเจ้ากาสีทอดพระเนตรเห็นนาย พรานผู้มีความผ่องใส แล้วจึงตรัสว่า ดูก่อนเขมกะผู้ สหาย ก็สระโบกขรณีนี้เต็มไปด้วยฝูงหงส์ ตั้งอยู่ (น้ำ เต็มเปี่ยม) อย่างไรท่านจึงถือบ่วงเดินเข้าไปใกล้พญา หงส์ซึ่งอยู่ในท่ามกลางฝูงหงส์ ที่น่าชอบใจเกลื่อน กล่นไปด้วยฝูงหงส์ที่เป็นญาติ ซึ่งมิใช่หงส์ชั้นกลางได้ และจับเอามาได้อย่างไร.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ