เล่มที่ 62
ส่วนที่ 244
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 244 อ้างอิง: Book 62, Section 244 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าแต่มหาราช ได้ยินว่า ข้าพระองค์ หาอาจจะพูดสอดขึ้นในระหว่าง เหมือนพญานาคเลื้อย เข้าไปภายในศิลาฉะนั้นไม่ ข้อนั้นไม่เป็นวินัยของ ข้าพระองค์ พญาหงส์ประเสริฐกว่าข้าพระองค์ และ พระองค์ก็สูงสุดกว่าสัตว์ทั้งหลาย เป็นพระเจ้าแผ่นดิน จอมมนุษย์ ทั้งสองพระองค์ควรแก่การบูชาด้วยเหตุ มากมาย ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ เมื่อพระองค์ ทั้งสองกำลังตรัสกันอยู่ เมื่อการวินิจฉัยกำลังเป็นไป อยู่ ข้าพระองค์ผู้เป็นสาวก ไม่พึงพูดสอดขึ้นใน ระหว่าง. ได้ยินว่า นายพรานกล่าวโดยความจริง ว่า สุมุขหงส์เป็นบัณฑิต เพราะว่านัยเช่นนี้ไม่พึงมี แก่บุคคลผู้ไม่ได้รับอบรมเลย ความมีปกติอันเลิศ และสัตว์อันอุดมอย่างนี้ มีเพียงเท่าที่เราเห็นแล้ว เรา ไม่ได้ดีเห็นผู้อื่นเป็นเช่นนี้ เราจึงยินดีด้วยปกติและ วาจาอันไพเราะของท่านทั้งสอง ก็การที่เราพึงเห็นท่าน ทั้งสองได้นาน ๆ เช่นนี้ เป็นความพอใจของเราโดยแท้. กิจใดที่บุคคลพึงกระทำในมิตร กิจนั้น พระองค์ทรงกระทำแล้ว ในข้าพระองค์ทั้งสอง ข้า- พระองค์ทั้งสอง ย่อมเป็นผู้อันพระองค์คงปล่อยด้วย ความภักดีในข้าพระองค์ทั้งสอง โดยไม่ต้องสงสัย ก็ความทุกข์คงเกิดขึ้นในหมู่หงส์เป็นอันมากโน้นเพราะ มิได้เห็นข้าพระองค์ทั้งสอง ในระหว่างญาติหมู่ใหญ่ เป็นแน่ ข้าแต่พระองค์ผู้ปราบปรามศัตรู ข้าพระองค์ ทั้งสอง อันพระองค์ทรงอนุญาต กระทำประทักษิณ พระองค์แล้ว พึงไปพบญาติทั้งหลาย เพื่อกำจัดความ เศร้าโศกของหงส์เหล่านั้น ข้าพระองค์ย่อมจะได้ปีติ อันไพบูลย์ เพราะได้มาเฝ้าพระองค์ผู้ทรงพระเจริญ โดยแท้ การสงเคราะห์ญาตินี้เป็นประโยชน์อันใหญ่ หลวงแท้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ