เล่มที่ 62
ส่วนที่ 25
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 25 อ้างอิง: Book 62, Section 25 ประเภท: section
เนื้อหา
ผู้ใดก่อทุกข์ให้แก่ผู้อื่นด้วยทุกข์ของตน หรือก่อความสุขของตนด้วยความสุขของผู้อื่น ผู้ใดรู้ อย่างนี้ว่า ความสุขและความทุกข์ของเราก็เหมือนของ ผู้อื่น ผู้นั้นชื่อว่ารู้ธรรม. คนอื่นใครเล่าในแผ่นดินทั้งโลก จะพึง เชื่อท่านหรือว่า นางอุมมาทันตีไม่เป็นที่รักของเรา เมื่อ ท่านให้นางอุมนาทันตีภรรยายอดรักแล้ว ไม่เห็นนาง ภายหลัง ความคับแค้นใจอย่างร้ายแรงจะพึงมีแก่ท่าน. ข้าแต่พระองค์ผู้จอมประชาชน พระองค์ ย่อมทรงทราบว่า นางอุมมาทันตีนี้เป็นที่รักของข้าพระ- บาทข้าแต่พระจอมภูมิบาล นางนั้นไม่เป็นที่รักของข้า พระบาทก็หาไม่ ข้าพระบาทขอถวายสิ่งอันเป็นที่รัก ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ ผู้ให้สิ่งอันเป็นที่รัก ย่อม ได้สิ่งอันเป็นที่รัก. เรานั้นจักฆ่าตนอันมีกามเป็นเหตุโดยแท้ เราไม่อาจฆ่าธรรมด้วยอธรรมได้เลย. ข้าแต่พระจอมประชาชน ผู้แกล้วกล้ากว่า นรชน ผู้ประเสริฐ ถ้าพระองค์ไม่ต้องพระประสงค์นาง อุมมาทันตีผู้เป็นของข้าพระบาทไซร้ ข้าพระบาทจะ สละนางในท่ามกลางชนทั้งปวง พระองค์พึงตรัสสั่งให้ นำนางผู้พ้นจากข้าพระบาทแล้วมาจากที่นั้นเถิด พระ- เจ้าข้า. ดูก่อนอภิปารกเสนาบดีผู้กระทำประโยชน์ ถ้าท่านจะสละนางอุมมาทันตีผู้หาประโยชน์มิได้ เพื่อ สิ่งอันไม่เป็นประโยชน์แก่ท่าน ความค่อนว่าอย่างใหญ่ หลวงจะพึงมีแก่ท่าน อนึ่ง แม่การใส่ร้ายในพระนคร ก็จะพึงมีแก่ท่าน.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ