เล่มที่ 54
ส่วนที่ 387
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 387 อ้างอิง: Book 54, Section 387 ประเภท: section
เนื้อหา
ก็ครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว พระสุเมธาเถรีพิจารณาทบทวน ข้อ ปฏิบัติประวัติความเป็นมาของตน จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้เป็นอุทานว่า ข้าพเจ้าเป็นธิดาของพระอัครมเหสีของพระเจ้า- โกญจะกรุงมันตาวดี ชื่อว่าสุเมธา อันพระอริยะทั้ง หลายผู้ทำตามคำสั่งสอนทำให้เลื่อมใสแล้ว พระนาง สุเมธามศีล กล่าวธรรมได้วิจิตร เป็นพหูสูต ถูกแนะ นำในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เข้าเฝ้าพระชนก- ชนนีแล้ว กราบทูลให้ทั้งสองพระองค์โปรดตั้งพระทัย สดับคำของตนว่า ลูกยินดีอย่างยิ่งในพระนิพพาน ภพถึงแม้ว่าจะ เป็นทิพย์ ก็ไม่ยั่งยืน จะป่วยกล่าวไปไยถึงกามทั้ง หลาย ซึ่งเป็นของว่างเปล่า อร่อยน้อย คับแค้นมาก กามทั้งหลาย เผ็ดร้อน เปรียบด้วยงูพิษ ที่พวก คนเขลาพากันจมดักดาน คนเขลาเหล่านั้น แออัดกัน ในนรก ต้องเดือดร้อนเป็นทุกข์เป็นเวลาช้านาน. พวกคนเขลา ผู้ไม่สำรวมกายวาจาใจ ทำกรรม ที่เป็นบาป พอกพูนแต่บาป ย่อมเศร้าโศกในอบายทุก เมื่อ. คนเขลาเหล่านั้น ไม่มีปัญญา ไม่มีเจตนา ถูก ทุกขสมุทัยปิดไว้ เมื่อไม่รู้อริยธรรมที่ท่านแสดง ก็ไม่ ตรัสรู้อริยสัจ. ทูลกระหม่อมแม่เพคะ คนเขลาเหล่าใด เมื่อ ไม่รู้สัจจะทั้งหลาย ที่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐทรง แสดงแล้ว ยังชื่นชมภพ กระหยิ่มการเกิดในหมู่เทพ ทั้งหลาย คนเขลาเหล่านั้น มีจำนวนมากกว่าเพคะ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ