เล่มที่ 54
ส่วนที่ 312
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 312 อ้างอิง: Book 54, Section 312 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าพเจ้าละสมบัติไม่ใช่น้อย ออกบวชด้วย ศรัทธาอย่างนี้ในพระสัทธรรม ที่พระพุทธเจ้าทรง ประกาศดีแล้ว. ข้อที่ละทิ้งเงินทองเสียแล้ว กลับมายึดเงินทอง นั้นอีก ไม่สมควรแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้า ปรารถนาแต่ความไม่กังวลห่วงใย ผู้ใดละทิ้งเงินทอง แล้วกลับมายึดเงินทองนั้นไว้อีก ผู้นั้นจะโงหัวขึ้นมา ได้อย่างไร ในระหว่างบัณฑิตทั้งหลายเงินและทองไม่มี เพื่อสันติความสงบสำหรับผู้นั้น เงินทองนั้นก็ไม่สม- ควรแก่สมณะ เงินทองนั้น ก็มิใช่อริยทรัพย์. อนึ่ง เงินทองนี้ ทำให้เกิดความโลภ ความ มัวเมา ความลุ่มหลง ความติดดังเครื่องผูก มีภัย มี ความคับแค้นมาก เงินทองนั้นไม่ตั้งอยู่ยั่งยืนเลย. นรชนเป็นอันมาก ประมาทมีใจเศร้าหมองแล้ว เพราะเงินทองเท่านี้ จึงต้องเป็นศัตรู วิวาทบาดหมาง กันและกัน. การถูกฆ่า การถูกจองจำ การต้องโทษมีตัดมือ เป็นต้น ความเสื่อมเสีย ความเศร้าโศกพิไรรำพัน ความพินาศเป็นอันมาก ของนรชนที่ตกอยู่ในกาม ทั้งหลาย ก็มองเห็นกันอยู่. ท่านทั้งหลายเป็นญาติก็เหมือนศัตรู เพราะเหตุ ไรท่านทั้งหลายจึงชักจูงประกอบเรานั้นไว้ในกามทั้ง- หลาย จงรู้กันเถิดว่าเราเห็นภัยในกามทั้งหลายจึงบวช. อาสวะทั้งหลาย ไม่ใช่หมดสิ้นไปเพราะเงินทอง ดอกนะ กามทั้งหลายเป็นอมิตร เป็นผู้ฆ่า เป็นศัตรู เป็นดั่งลูกศรเสียบไว้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ