เล่มที่ 54
ส่วนที่ 296
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 296 อ้างอิง: Book 54, Section 296 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า โส ได้แก่ ท่านกาฬ่ะ. บทว่า อทฺทสาสิ แปลว่า ได้ เห็นแล้ว. ท่านอุปกะกล่าวคำว่า ทุกฺขํ เป็นอาทิ ก็เพราะทุกข์นั้น เป็นประธาน ของสัจกถา ในพระเทศนาของพระศาสดา และเพราะไม่มีกถาที่พ้นไปจาก สัจกถานั้น. คำที่เหลือ มีนัยที่กล่าวมาแล้วทั้งนั้น. พระสุนทรีเถรี ได้กล่าวอุทานคาถา แสดงข้อความตั้งแต่ บิดากล่าวเป็นต้นไปว่า สุชาตพราหมณ์ถามพระวาสิฏฐีเถรีว่า ข้าแต่ท่านแม่เจ้าวาสิฏฐี แต่ก่อน แม่เจ้ากินลูก ๆ ที่ตาย ไปแล้ว แม่เจ้าต้องเดือดร้อนอย่างหนัก วันนี้ พราหมณีนั้นกินลูกหมดทั้งร้อยคน เพราะเหตุไร จึง ไม่เดือดร้อนหนักหนาเล่า. พระวาสิฏฐีเถรีตอบว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ลูกร้อยคนและหมู่ญาติ ร้อยคน เรากับท่านก็กินกันมามากแล้ว ในอดีตภาค เรานั้นรู้ธรรมที่ชาติและชราแล่นออกไปแล้วจึงไม่เศร้า โศก ไม่ร้องไห้และไม่เดือดร้อนเลย. สุชาตพราหมณ์ถามว่า ข้าแต่แม่ท่านวาสิฏฐี น่าอัศจรรย์จริงหนอที่แม่- เจ้ากล่าววาจาเช่นนี้ ก็แม่เจ้ารู้ธรรมของใครเล่าจึง กล่าววาจาเช่นนี้. พระวาสิฏฐีเถรีตอบว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ในกรุงมิถิลา พระสัม- พุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงแสดงธรรมโปรดหมู่สัตว์ เพื่อละทุกข์ทั้งปวง ดูก่อนท่านพราหมณ์ เราฟังธรรม ที่ไม่มีกิเลสและทุกข์ของพระอรหันต์พระองค์นั้น รู้ แจ้ง สัทธรรมในพระธรรมเทศนานั้นแล้ว จึงบรรเทา เศร้าโศกถึงลูกเสียได้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ