เล่มที่ 54
ส่วนที่ 270
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 270 อ้างอิง: Book 54, Section 270 ประเภท: section
เนื้อหา
ก็พระอัมพปาลีเถรี ครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว ก็พิจารณาทบทวนข้อ ปฏิบัติของตนแเล้ว ก็เอื้อนเอ่ยคาถาเหล่านั้นเป็นอุทานแล. พระโรหิณีเถรี กล่าวอุทานเป็นคาถา ซึ่งเป็นคำที่บิดา และตนเองพูดจาโต้ตอบกันว่า บิดาถามข้าพเจ้าว่า ลูกเอ๋ย ลูกหลับก็พูดว่าสมณะ ตื่นก็พูดว่าสมณะ ระบุแต่สมณะเท่านั้น เห็นทีลูกบวชเป็นสมณะเสียแน่ แท้ โรหิณีเอ๋ย ลูกถวายข้าวน้ำอย่างสมบูรณ์แก่เหล่า สมณะ พ่อขอถาม บัดนี้ เพราะเหตุไร เหล่า สมณะจึงเป็นที่รักของลูก พวกสมณะไม่ชอบทำงาน เกียจคร้าน อาศัยแต่ของที่คนอื่นให้เลี้ยงชีพ หวังแต่ จะได้ชอบของอร่อย เพราะเหตุไร เหล่าสมณะจึงเป็น ที่รักของลูก. ข้าพเจ้าตอบว่า ท่านพ่อขา ท่านพ่อสอบถามไล่เลียงเอากะลูก เรื่องคุณของสมณะ เสียตั้งนาน ลูกจักระบุปัญญา ศีล และความพากเพียรของสมณะเหล่านั้นแก่ท่านพ่อดังนี้. สมณะทั้งหลายรักงาน ไม่เกียจคร้าน ทำแต่ งานที่ประเสริฐสุด จึงละราคะโทสะได้ เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก. สมณะทั้งหลาย กำจัดมูลรากทั้ง ๓ ของบาป [ โลภะ โทสะ โมหะ] ทำแต่งานสะอาด จึงละ บาปนั้นได้หมด เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่ รักของลูก. กายกรรมของสมณะเหล่านั้นสะอาด วจีกรรม ก็สะอาด มโนกรรมก็สะอาด เพราะเหตุนั้น เหล่า สมณะจึงเป็นที่รักของลูก สมณะเหล่านั้นไร้มลทิน บริสุทธิ์ทั้งภายในทั้ง ภายนอก ดุจสังข์และมุกดา ธรรมฝ่ายขาวก็บริบูรณ์ เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ