เล่มที่ 54
ส่วนที่ 251
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 251 อ้างอิง: Book 54, Section 251 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าพระองค์มีปัญญามาก เพราะภาวนา มีสุตะ [พหูสูต] เพราะสุตะ เกิดในตระกูลต่ำเพราะมานะ กรรมก็ยังไม่สุดสิ้น. กิเลสทั้งหลาย ข้าพระองค์ก็เผาเสียแล้ว ฯลฯ คำสอนของพระพุทธเจ้าก็ทำเสร็จสิ้นแล้ว ครั้นบรรลุ พระอรหัตแล้ว ก็พิจารณาทบทวนข้อปฏิบัติของตน ได้กล่าวคาถาเหล่านี้เป็นอุทานว่า ข้าพระองค์ถามพราหมณ์ว่า ข้าพเจ้าเป็นหญิงแบกหม้อน้ำ กลัวเจ้านายลง โทษ กลัววาจาและโทสะเจ้านายคุกคาม จึงลงตักน้ำ ทุกเมื่อ แม้แต่หน้าหนาว. ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวอะไร จึงลงอาบน้ำทุก เมื่อ ท่านมีตัวสั่นเทา ประสบความหนาวเย็นอย่างหนัก. พราหมณ์ตอบว่า ดูก่อนแม่ปุณณาผู้จำเริญ เจ้ารู้ว่าเรากำลังทำ กุศลธรรม อันปิดซึ่งบาปกรรม ยังจะสอบถามอยู่หรือ หนอ ก็ผู้ใดไม่ว่าแก่หรือหนุ่ม ประกอบกรรมที่เป็น บาป แม้ผู้นั้น ก็จะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะ การอาบน้ำ. ข้าพเจ้ากล่าวว่า ใครหนอช่างไม่รู้มาบอกกับท่าน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าตน จะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบน้ำ พวก กบ เต่า งู จระเข้ และสัตว์อื่น ๆ ที่สัญจรอยู่ในน้ำ ทั้งหมด ก็คงจักพากันไปสวรรค์แน่แท้ คนฆ่าแพะ คนฆ่าสุกร คนฆ่าปลา คนล่าเนื้อ พวกโจร พวก เพชฌฆาต และคนทำบาปกรรมอื่น ๆ แม้คนทั้งนั้น จะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบน้ำ ถ้า หากว่า แม่น้ำเหล่านี้จะพึงนำบาปที่ท่านทำมาแต่ก่อน ไปได้ไซร้ แม่น้ำเหล่านี้ ก็จะพึงนำแม้บุญของท่าน ไปด้วย ท่านก็จะพึงเห็นห่างจากบุญนั้นไป.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ