เล่มที่ 53
ส่วนที่ 392
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 392 อ้างอิง: Book 53, Section 392 ประเภท: section
เนื้อหา
เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าจะทรงพยากรณ์ จึงตรัสพระคาถา ๑ พระ- คาถา ความว่า พระนิโครธกัปปะได้ตัดขาด ซึ่งความทะยานอยาก ในนามและรูปนี้ กับทั้งกระแสแห่งตัณหาอันนอนเนื่อง อยู่ในสันดานมาช้านานแล้ว ข้ามพ้นชาติและมรณะได้ หมดสิ้นแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประเสริฐสุดด้วยพระ- จักษุทั้ง ๕ ได้ตรัสพระดำรัสเพียงเท่านี้. เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบอย่างนี้แล้ว ท่านพระวังคีสเถระ ก็ชื่นชมยินดีพระพุทธภาษิตเป็นอย่างยิ่ง จึงได้กราบทูลด้วยอวสานคาถา ๔ คาถา ความว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นพระฤาษีองค์ที่ ๗ ข้าพระองค์นี้ ได้ฟังพระดำรัสของพระองค์แล้วก็เลื่อมใส ทราบว่า คำถามที่ข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ไม่ไร้ประโยชน์ พระ- องค์ไม่หลอกลวงข้าพระองค์. สาวกของพระพุทธเจ้า มีปกติกล่าวอย่างใด ทำ อย่างนั้น ได้ตัดข่ายคือตัณหาอันกว้างขวาง มั่นคง ของ พญามัจจุราชผู้เจ้าเล่ห์ ได้เด็ดขาด. ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ท่านพระนิโครธกัปปเถระ กัปปายนโคตร ได้เห็นมูลเหตุแห่งอุปาทาน ข้ามบ่วงมาร ที่ข้ามได้แสนยากไปได้แล้วหนอ. ข้าแต่พระองค์ผู้สูงสุดกว่าบรรดาสรรพสัตว์ ข้า- พระองค์ขอนมัสการท่านพระนิโครธกัปปเถระ ผู้เป็น วิสุทธิเทพ ล่วงเสียซึ่งเทพดา อนุชาตบุตรของพระองค์ มีความเพียรมาก เป็นผู้ประเสริฐ ทั้งเป็นโอรสของ พระองค์ผู้ประเสริฐ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ