เล่มที่ 50
ส่วนที่ 220
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 220 อ้างอิง: Book 50, Section 220 ประเภท: section
เนื้อหา
จบอรรถกถาสุพาหุเถรคาถา ๓. วัลลิยเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระวัลลิยเถระ ได้ยินว่า พระวัลลิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า ฝนตกลงมา มีเสียงไพเราะดังเสียงเพลงขับ กุฎี ของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้ ไม่ประมาทอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตกก็เชิญ ตกลงมาเถิดฝน. อรรถกถาวัลลิยเถรคาถา บทว่า ตสฺสํ วิหรามิ อปฺปมตฺโต ในวัลลิยเถรคาถา มีอธิบายว่า เราชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว เพราะบรรลุถึงที่สุดแห่งข้อปฏิบัติอันให้ถึงความ ไม่ประมาท อยู่ผัดเปลี่ยนอิริยาบถ คือยังอัตภาพให้เป็นไป ด้วยการเข้าไป ประกอบด้วยธรรมอันเป็นเครื่องอยู่ของพระอริยเจ้า และด้วยการประกอบด้วย ธรรมมีทิพวิหารธรรมเป็นต้น ในกุฎีนั้น. จบอรรถกถาวัลลิยเถรคาถา ๔. อุตติยเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระอุตติยเถระ ได้ยินว่า พระอุตติยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า ฝนตกลงมา มีเสียงไพเราะดังเสียงเพลงขับ กุฎี ของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราผู้เดียว ไม่มีเพื่อนอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตก ก็เชิญ ตกลงมาเถิดฝน. อรรถกถาอุตติยเถรคาถา บทว่า อทุติโย ในคาถาที่พระอุตติยเถระกล่าวแล้ว ความว่า เราเป็นผู้ไม่มีสหาย คือ เว้นจากการคลุกคลีด้วยกิเลส และการคลุกคลีด้วยคณะ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ