เล่มที่ 49
ส่วนที่ 374
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 374 อ้างอิง: Book 49, Section 374 ประเภท: section
เนื้อหา
ว่าด้วยประทุษร้ายต่อฤๅษีตกนรกแล้วมาเป็นเปรต [๑๒๗] ผลแห่งกรรมทั้งหลาย ที่พระราชโอรส ทำไว้ในชาติก่อน พึงย่ำยีหัวใจ พระราชโอรส ได้เสวยรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันน่า รื่นรมย์ใจ และการฟ้อนรำขับร้อง ความยินดี ความสนุกสนานเป็นอันมาก เสด็จเที่ยวไปใน สวนแล้วเข้าไปสู่เมืองราชคฤห์ ได้ทรงเห็น พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าสุเนตตะ ผู้มีตนอัน ฝึกแล้วมีจิตตั้งมั่น มักน้อย สมบูรณ์ด้วยหิริ ยินดีในอาหารเฉพาะที่มีอยู่ในบาตร จึงเสด็จลง จากคอช้างแล้วตรัสถามว่า ได้อะไรบ้างพระผู้- เป็นเจ้า แล้วทรงจับบาตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า ยกขึ้นสูง แล้วทุ่มลงที่พื้นดินให้แตก ทรงพระ สรวล หลีกไปหน่อยหนึ่ง ได้ตรัสกะพระปัจเจก- พุทธเจ้าผู้แลดูอยู่ด้วยอำนาจความกรุณาว่า เรา เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากิตวะ แน่ะภิกษุ ท่านจักทำอะไรเรา พระราชโอรสยัดเยียด(ตก) อยู่ในนรกเสวยผลอันเผ็ดร้อนของกรรมอัน หยาบช้านั้น พระราชโอรสผู้เป็นพาลทำบาป หยาบช้าไว้ จึงได้ประสบทุกข์อันกล้าแข็งอยู่ใน นรก ๘๔,๐๐๐ ปี นอนหงายบ้าง นอนคว่ำบ้าง นอนตะแคงซ้ายบ้าง นอนตะแคงขวาบ้าง เท้า ชี้ขึ้นข้างบนบ้าง ยืนอยู่อย่างนั้นบ้าง หมกไหม้ อยู่สิ้นกาลนาน ทำบาปหยาบช้าไว้ จึงได้ประสบ ทุกข์อันกล้าแข็งในนรกหลายหมื่นปีเป็นอันมาก บุคคลผู้มีการงานอันลามก พากันประทุษร้ายฤๅษี ผู้ไม่ประทุษร้ายต่อผู้ประทุษร้าย มีวัตรอันงาม ย่อมได้เสวยทุกข์อันเผ็ดร้อนอย่างยิ่ง เห็นปานนี้ และเปรตผู้เป็นพระราชบุตรเสวยทุกข์เป็นอัน มากในนรกนั้นสิ้นปีเป็นอันมาก จุติจากนรก แล้วมาเกิดเป็นเปรตอดอยากอีก บุคคลรู้โทษอัน เกิดเพราะอำนาจแห่งความมัวเมาในความเป็น ใหญ่อย่างนี้แล้ว พึงละความมัวเมาในความเป็น ใหญ่เสีย แล้วพึงประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ควร อ่อนน้อม ผู้ใดความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรมและพระสงฆ์ ผู้นั้นอันบุคคลพึงสรร- เสริญในปัจจุบัน ผู้นั้นเป็นคนมีปัญญา เมื่อตาย ไป ย่อมเข้าถึงสวรรค์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ