เล่มที่ 49
ส่วนที่ 348
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 348 อ้างอิง: Book 49, Section 348 ประเภท: section
เนื้อหา
วันนี้ ดิฉันมีจิตเลื่อมใส ขอถึงพระ- พุทธเจ้า พระธรรมและพระสงฆ์ ว่าเป็นสรณะ ขอสมาทานสิกขาบท ๕ ประการ ไม่ให้ขาด ไม่ให้ด่างพร้อย ของดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ลัก- ทรัพย์ ยินดีด้วยภรรยาของตน ไม่กล่าวคำเท็จ ไม่ดื่มน้ำเมา และจักสมาทานอุโบสถศีล อัน ประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ อันประเสริฐเป็น กุศล มีสุขเป็นกำไร จักถวายจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง คิลานปัจจัย ข้าวน้ำ ของเคี้ยว ของกิน ผ้าและเสนาสนะ แก่ภิกษุทั้งหลาย ผู้ สมบูรณ์ด้วยศีล ปราศจากราคะ เป็นพหูสูต จักไม่กำหนัด ยินดีแล้วในศาสนา ของพระ- พุทธเจ้าทั้งหลาย. พระเจ้าลิจฉวี ทรงพระนาม ว่า อัมพสักขระ ได้เป็นอุบาสกคนหนึ่ง ในเมือง เวสาลี ทรงมีศรัทธา มีพระหทัยอ่อนโยน ทรง ทำอุปการะแก่ภิกษุ ทรงบำรุงสงฆ์ โดยความ เคารพ ในกาลนั้น บุรุษผู้ถูกเสียบด้วยหลาว หายโรค เป็นสุขสบายดี เข้าถึงบรรพชา แม้ชน ทั้งสองอาศัยกัปปิตกภิกษุผู้ประเสริฐ ได้บรรลุ สามัญญผล การคบหาสัปบุรุษเช่นนี้ ย่อมมีผล มากตั้งร้อย แก่วิญญูชนผู้รู้แจ้ง บุรุษผู้ถูกเสียบ ด้วยหลาว ได้บรรลุผลอันยอดเยี่ยม ส่วนพระเจ้า อัมพสักขระ ได้บรรลุโสดาปัตติผล. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วาสูปคจฺฉิตฺถ แปลว่า เข้าไปยัง ที่ประทับ. บทว่า คิหิกิจฺจานิ ได้แก่ กิจแห่งขุมทรัพย์ที่ผู้ครองเรือน พึงกระทำ. บทว่า วิเจยฺย ได้แก่ พึงเลือกถือเอาผ้าดี ๆ. บทว่า ปฏิกฺกนฺตํ แปลว่า กลับจากบิณฑบาต. ด้วยเหตุนั้นท่านจึงกล่าวว่า กลับจากโคจร.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ