เล่มที่ 49
ส่วนที่ 342
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 342 อ้างอิง: Book 49, Section 342 ประเภท: section
เนื้อหา
ลำดับนั้นพระราชาไหว้พระเถระแล้ว เข้าไปยังพระนคร รีบให้ประชุมบริษัทลิจฉวี ให้คนเหล่านั้นอนุญาต ให้บุรุษนั้น พ้นจากหลาว รับสั่งพวกพยาบาลว่า จงทำบุรุษนี้ ให้หายโรค. ก็แล ครั้นเข้าไปหาพระเถระแล้ว จึงตรัสถามว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ผู้ที่ทำกรรมอันเป็นเหตุไปสู่นรกแล้ว ดำรงอยู่ จะพึงพ้นจากนรก หรือไม่หนอ. พระเถระทูลว่า พึงพ้นได้ มหาบพิตร ถ้าผู้นั้นทำบุญ ให้มากก็พ้นได้ จึงให้พระราชาตั้งอยู่ในสรณะและศีล. พระราชา ตั้งอยู่ในสรณะและศีลนั้นแล้ว ตั้งอยู่ในโอวาทของพระเถระ. ได้ เป็นพระโสดาบัน. ฝ่ายบุรุษผู้ถูกหลาวเสียบเป็นผู้หายโรค เกิด ความสังเวช บวชในหมู่ภิกษุ ไม่นานนักก็บรรลุพระอรหัตต์. พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลาย เมื่อจะแสดงเรื่องนั้น จึงได้กล่าวคาถา ทั้งหลายว่า :- พระเจ้าลิจฉวีตรัสอย่างนั้นแล้ว ก็แวด ล้อมไปด้วยหมู่ข้าราชบริพาร เสด็จไปใน พระนครนั้น ครั้นเสด็จเข้าไปยังพระนครนั้นแล้ว จึงเสด็จเข้าไปยังที่ประทับ ในนิเวศน์ของ พระองค์ ทรงกระทำกิจของคฤหัสถ์ทั้งหลาย ทรงสรงสนานและทรงดื่มน้ำแล้ว ได้เวลาอัน สมควร จึงทรงเลือกผ้า ๘ คู่จากหีบ รับสั่งให้ หมู่ข้าราชบริพารถือไป พระราชาครั้นเสด็จเข้า ไปในประเทศนั้นแล้ว ได้ทอดพระเนตรเห็น สมณะรูปหนึ่ง ผู้มีจิตสงบระงับกลับจากที่ โคจร เป็นผู้เยือกเย็น นั่งอยู่ที่โคนต้นไม้ ครั้น ได้ตรัสถามสมณะนั้น ถึงความเป็นผู้มีอาพาธ น้อย การอยู่สำราญ และตรัสบอกนามของ พระองค์ให้ทรงทราบว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉัน เป็นกษัตริย์ลิจฉวี อยู่ในเมืองเวสาลี ชาวลิจฉวี เรียกดิฉันว่า อัมพสักขระ ขอท่านจงรับผ้า ๘ คู่ นี้ ของดิฉัน ดิฉันขอถวายท่าน ดิฉันมาในที่นี้ ด้วยความประสงค์เพียงเท่านี้ ดิฉันมีความ ปลาบปลื้มใจนัก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ