เล่มที่ 49
ส่วนที่ 337
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 337 อ้างอิง: Book 49, Section 337 ประเภท: section
เนื้อหา
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เยน ความว่า เหตุอะไร ๆ อัน เป็นเหตุให้ท่านได้เครื่องนุ่งห่ม พึงมีอยู่หรือหนอแล. บทว่า ยทตฺถิ ตัดเป็น ยทิ อตฺถิ แปลว่า ถ้ามีอยู่. ลำดับนั้น เปรตเมื่อจะทูลบอกเหตุนั้นแก่พระราชา จึงได้ กล่าวคาถาว่า :- ในนครเวสาลีนี้ ยังมีภิกษุรูปหนึ่ง นามว่า กัปปิตกะ เป็นผู้ได้ฌาน มีศีลบริสุทธิ์ เป็นพระ- อรหันต์ผู้หลุดพ้น มีอินทรีย์อันคุ้มครองแล้ว สำรวมในพระปาติโมกข์ เยือกเย็น บรรลุผลอัน สูงสุด มีวาจาน่าคบเป็นสหาย รู้ความประสงค์ ของผู้ขอ ว่าง่าย มีหน้าเบิกบาน เป็นผู้มาดีไปดี พูดจาโต้ตอบดี เป็นเนื้อนาบุญของโลก มีปกติ อยู่ด้วยเมตตา เป็นทักขิไณยบุคคลของเทวดา และมนุษย์ สงบระงับ กำจัดมิจฉาวิตก ไม่มีทุกข์ ไม่มีตัณหา หลุดพ้นแล้ว ปราศจากลูกศร ไม่ ถือเราถือเขา ไม่คดกาย วาจา ใจ ไม่มีอุปธิ สิ้นกิเลสเครื่องเนิ่นช้าทั้งปวง ได้บรรลุวิชชา ๓ มีความรุ่งเรือง ไม่มีชื่อเสียงปรากฏ เพราะเป็น ผู้มีคุณวิเศษอันปกปิดไว้ แม้ใคร ๆ เห็นก็ไม่รู้ ว่าเป็นคนดี ในหมู่ชนชาววัชชี เขาพากันเรียก ท่านว่า มุนี รู้กันว่าท่านเป็นผู้ประเสริฐ นัก แน่นไม่หวั่นไหว มีธรรมอันดีงาม เที่ยวไปใน โลก ถ้าพระองค์ทรงถวายผ้าคู่หนึ่งหรือสองคู่ แก่ภิกษุนั้น แล้วทรงอุทิศส่วนกุศลให้ข้าพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงถวายแล้ว และท่านรับผ้านั้น แล้ว พระองค์ก็จะทรงเห็นข้าพระองค์ผู้นุ่งห่ม เรียบร้อย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ