เล่มที่ 49
ส่วนที่ 315
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 315 อ้างอิง: Book 49, Section 315 ประเภท: section
เนื้อหา
พระเจ้าอัมพสักขระตรัสถามว่า :- บัดนี้ สมณะนั้นอยู่ที่ประเทศไหน เราจัก ไปพบท่านที่ไหน ใครจะพึงแก้ไขความสงสัย สนเท่ห์ อันเป็นเสี้ยนหนามแห่งความเห็นของเรา ได้ในวันนี้. ท่านอยู่ที่เมืองกปินัจจนา มีหมู่เทวดาเป็น อันมากห้อมล้อม เป็นผู้มีนามจริงแท้ และเป็น ผู้ไม่ประมาท แสดงธรรมีกถาอยู่ในหมู่ของตน. เราจักไปทำตามที่ท่านสั่งเดี๋ยวนี้ จักให้ สมณะนั้นนุ่งห่มผ้า ขอท่านจงดูคู่ผ้าเหล่านั้น อัน สมณะนั้นรับประเคนแล้ว และเราจักคอยดูท่าน นุ่งห่มผ้าเป็นอันดี. ข้าแต่พระเจ้าลิจฉวี ข้าพระองค์ขอประ- ทานพระวโรกาส ขอพระองค์อย่าเสด็จเข้าไปหา บรรพชิตในเวลาไม่ควร การเสด็จเข้าไปหา บรรพชิตในเวลาไม่ควรนี้ ไม่เป็นธรรมเนียมที่ดี ของพระองค์ ก็เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปหาใน เวลาสมควร ก็จักทรงเห็นภิกษุนั้นนั่งอยู่ในที่ สงัดในที่นั้นเอง เพื่อจะแสดงความเห็น พระสังคีติกาจารย์ได้กล่าวคาถา ทั้งหลายว่า :- พระเจ้าลิจฉวีตรัสอย่างนั้นแล้ว ก็ แวดล้อมด้วยหมู่ข้าราชบริพาร เสด็จไป ในนครนั้น ครั้นเสด็จเข้าไปยังนครนั้นแล้ว จึง เสด็จเข้าไปยังที่ประทับในนิเวศน์ของพระองค์ ทรงกระทำกิจของคฤหัสถ์ทั้งหลาย ทรงสรง สนาน และทรงดื่มน้ำแล้วได้เวลาอันควร จึงทรง เลือกผ้า ๘ คู่จากหีบ รับสั่งให้หมู่ข้าราชบริพาร ถือไป พระราชาครั้นเสด็จเข้าไปในประเทศนั้น แล้ว ได้ทอดพระเนตรเห็นสมณะรูปหนึ่งผู้มีจิต สงบระงับกลับจากที่โคจร เป็นผู้เยือกเย็นนั่งอยู่ ที่โคนต้นไม้ ครั้นแล้วได้ตรัสถามสมณะนั้นถึง ความเป็นผู้มีอาพาธน้อย การอยู่สำราญและตรัส บอกนามของพระองค์ให้ทราบว่า ข้าแต่ท่าน ผู้เจริญ ดิฉันเป็นกษัตริย์ลิจฉวีอยู่ในเมืองเวสาลี ชาวลิจฉวีเรียกดิฉันว่าอัมพสักขระ ขอท่านจง รับผ้า ๘ คู่นี้ของดิฉัน ดิฉันขอถวายท่าน ดิฉัน มาในที่นี้ด้วยความประสงค์เพียงเท่านี้ ดิฉันมี ความปลื้มใจนัก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ