เล่มที่ 49
ส่วนที่ 284
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 284 อ้างอิง: Book 49, Section 284 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า อคฺคกุลิโก ภวิสฺสติ โภคโต จ ความว่า จักเป็นผู้ มีสกุลสูง คือ มีสกุลสูงสุดอันมีโภคะเป็นเหตุ คือด้วยอำนาจโภคะ. คาถาว่า กิสฺส วตํ เป็นต้นนี้ พึงทราบว่า อุบาสกผู้อยู่ใน สำนักของพระศาสดากราบทูลด้วยอำนาจคำถามถึงกรรมที่เขา ทำไว้ และคาถานั้นแลอุบาสกผู้ประชุมกันอยู่ในป่าช้าได้กล่าวไว้ แล้ว. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กิสฺส แปลว่า พึงเป็นกรรมอะไร. บทว่า วตํ ได้แก่ การสมาทานวัตร. บทว่า กิสฺส มีวาจาประกอบ การเปลี่ยนวิภัติอีกว่า วัตรและพรหมจรรย์ที่เธอสั่งสมไว้ดีเช่นไร. บทว่า เอตาทิสํ ความว่า ชื่อว่าเห็นปานนั้น เพราะเกิดในท้อง หญิงแพศยา ถูกทอดทิ้งในป่าช้า. บทว่า พฺยสนํ แปลว่า ความพินาศ. บทว่า เอตาทิสํ แปลว่า เห็นปานนั้น, อธิบายว่า มีประการดังกล่าว แล้ว โดยนัยมีอาทิว่า เป็นอยู่ตลอดราตรีด้วยน้ำนมที่ไหลออกจาก นิ้วมือ และโดยนัยมีอาทิว่า เด็กนี้จักมีสกุลสูงแห่งนครนี้. บทว่า อิทฺธึ ได้แก่ เทวฤทธิ์ อธิบายว่า ทิพยสมบัติ. บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ถูกอุบาสกเหล่านั้นทูลถามแล้ว ได้ทรงพยากรณ์ในเวลานั้น โดยประการที่พระสังคีติกาจารย์ ทั้งหลายเมื่อจะแสดงได้กล่าวคาถา ๔ คาถาว่า :- มหาชนได้ทำการบูชาอย่างโอฬาร แก่ ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประธาน เด็กนั้น ได้มีจิตเอื้อเฟื้อในการบูชา ได้กล่าววาจาหยาบ- คายอันมิใช่ของสัตบุรุษ ภายหลังเด็กนั้นอัน มารดาตักเตือนให้กลับความวิตกอันลามกนั้น แล้ว กลับได้ปีติและความเลื่อมใส ได้บำรุง พระตถาคต ซึ่งประทับอยู่ที่พระเชตวันมหาวิหาร ด้วยข้าวยาคู ๗ วัน ข้อนั้นเป็นวัตรเป็นพรหม- จรรย์ของเขา นี้เป็นวิบากแห่งวัตรและพรหม- จรรย์ที่เขาประพฤติแล้วนั้น เขาถึงความพินาศ เช่นนี้แล้ว จักได้ความสำเร็จเช่นนั้น เขาตั้งอยู่ ในมนุษยโลกนี้ สิ้น ๑๐๐ ปี เป็นผู้พรั่งพร้อม ด้วยกายคุณทั้งปวง เมื่อตายไปจักเข้าถึงความ เป็นสหายแห่งท้าววาสวะในสัมปรายภพ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ