เล่มที่ 49
ส่วนที่ 267
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 267 อ้างอิง: Book 49, Section 267 ประเภท: section
เนื้อหา
ม อักษรในบทว่า รเถน มาคมุํ นี้ ทำการเชื่อมบท คือ มาด้วยรถ. บทว่า อุภยํ แปลว่า ด้วยการให้ทั้ง ๒ คือ ด้วยการ ให้ยาน และด้วยการให้ปัจจัย ๔ มีภัตเป็นต้น จริงอยู่ ในการให้ ๒ อย่างนั้น แม้การให้เภสัช ท่านก็สงเคราะห์ด้วยการให้น้ำดื่ม คำที่เหลือง่ายทั้งนั้น เพราะมีนัยดังกล่าวแล้วในหนหลังนั่นแล พระเถระกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระ- ผู้มีพระภาคเจ้าทรงทำเรื่องนั้นให้เป็นอัตถุปปัตติเหตุ จึงตรัสว่า เปรตเหล่านี้ ย่อมเสวยทุกข์อย่างใหญ่ในบัดนี้ ฉันใด แม้ท่านก็ ฉันนั้น เป็นเปรตในอัตตภาพอันเป็นลำดับอันเป็นอดีต แต่อัตตภาพ นี้ย่อมเสวยทุกข์ใหญ่ ดังนี้แล้ว อันพระเถระทูลอาราธนา จึงทรง แสดงเรื่องสุตตเปรตแล้วทรงแสดงธรรมแก่บริษัทผู้ถึงพร้อมแล้ว มหาชนได้ฟังเรื่องนั้นแล้ว เกิดความสลดใจ ได้เป็นผู้ยินดีในบุญ กรรมมีทานและศีลเป็นต้นแล. จบ อรรถกถาสานุวาสีเถรเปตวัตถุที่ ๒ ว่าด้วยอยากอยู่กับนางเปรตในสวนนันทนวัน มาณพคนหนึ่งถามนางเวมานิกเปรตตนหนึ่งว่า [๑๑๓] ดูก่อนนางเทวีผู้มีอานุภาพมาก ท่านขึ้น สู่วิมานมีเสาอันล้วนแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ งาม ผุดผ่อง มีรูปภาพอันวิจิตรต่าง ๆ อยู่ในวิมานนั้น ดุจพระจันทร์ในวันเพ็ญงามโชติช่วงในท้องฟ้า ฉะนั้น อนึ่ง รัศมีของท่านมีสีดังทองคำ ท่านมี รูปร่างอันอุดมน่าดูน่าชมยิ่งนัก นั่งอยู่แต่ผู้เดียว บนบัลลังก์อันประเสริฐมีค่ามาก สามีของท่าน ไม่มีหรือ ก็สระโบกขรณีของท่านเหล่านี้มีอยู่โดย รอบ มีกอบัวต่าง ๆ เป็นอันมาก มีบัวขาวมาก เกลือนกล่นด้วยทรายทองโดยรอบ ในสระโบก ขรณีนั้น หาเปือกตมและจอกแหนมิได้ มีหงส์ น่าดูน่าชมน่ารื่นรมย์ใจเที่ยวแวะเวียนไปในน้ำ ทุกเมื่อ หงส์ทั้งปวงนั้นมีเสียงไพเราะพากันมา ประชุมร่ำร้องอยู่ เสียงร่ำร้องแห่งหงส์ในสระ โบกขรณีของท่าน มิได้ขาดเสียง ดุจเสียงกลอง ท่านมียศงามรุ่งเรื่อง ลงนั่งอยู่ในเรือ ท่านมี ขนตาโก่งดำดี มีหน้ายิ้มแย้มพูดจาน่ารักใคร่ มี อวัยวะทั้งปวงงามรุ่งเรืองยิ่งนัก วิมานของท่าน นี้ปราศจากละอองธุลี ตั้งอยู่ที่ภาคพื้นอันราบ เรียบ มีสวนนันทนวันอันให้ที่เกิดความยินดีเพลิด เพลินเจริญใจ ดูก่อนนารีผู้มีรูปร่างน่าดูน่าชม เราปรารถนาเพื่อจะอยู่บันเทิงกับท่านในสวน นันทนวันของท่านนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ